Oporność dwoinek rzeżączki na antybiotyki:
- jest przeważnie nabywana drogą transformacji, czyli pobierania ze środowiska materiału genetycznego;
- częściej wiąże się z mutacjami w bateryjnym chromosomie niż z plazmidami;
- powoduje, że w Polsce cyprofloksacyna jest nieskuteczna u większości chorych z rzeżączką;
- najistotniejsza mutacja związana z opornością na makrolidy (azytromycynę) dotyczy genu penA kodującego białko PBP2.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychGen penA i białko PBP2 to oporność na beta-laktamy, nie na makrolidy - to najczęstsza pułapka tego pytania.
Pełne wyjaśnienie ›
Dwoinka rzeżączki nabywa oporność przede wszystkim drogą transformacji, czyli pobierania materiału genetycznego ze środowiska (punkt 1 prawdziwy), a oporność ta częściej wynika z mutacji chromosomowych niż z plazmidów (punkt 2 prawdziwy). W Polsce oporność na cyprofloksacynę jest na tyle powszechna, że lek ten jest nieskuteczny u większości chorych z rzeżączką (punkt 3 prawdziwy).
Dlaczego nieWytyczne WHO/CDC dotyczące oporności Neisseria gonorrhoeae na antybiotyki i leczenia rzeżączki, mechanizmy oporności
Draft: claude-sonnet 2026-09-30