52-letni kierowca śmieciarki z cukrzycą typu 2, BMI 38,7 kg/m2, HbA1c 9,1%, leczony insulinoterapią w modelu intensywnych wstrzyknięć (lispro 3x 6-8 j. + glargina 20 j. przed snem) oraz metforminą, gliklazydem, sitagliptyną i dapagliflozyną otrzymał semaglutyd. Po 9 tygodniach terapii analogiem GLP-1 uzyskano redukcję masy ciała o 13 kg oraz istotne obniżenie glikemii - HbA1c 6,7%. Jaka powinna być następna decyzja terapeutyczna?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Uwagi zgłoszone na stronie CEM: Uwaga 1: sitagliptynę powinno odstawić się już przy włączaniu semaglutydu
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychGdy wiele leków hipoglikemizujących działa razem, to insulina prandialna pierwsza musi zejść ze stołu.
Pełne wyjaśnienie ›
Po 9 tygodniach terapii semaglutydem z istotną redukcją masy ciała (-13 kg) i HbA1c (6,7%) u chorego równolegle leczonego insuliną lispro, glarginą, gliklazydem, sitagliptyną i dapagliflozyną kolejnym krokiem powinno być zaprzestanie stosowania insuliny lispro — to właśnie insulina prandialna niesie największe ryzyko hipoglikemii w tym złożonym schemacie przy obecnym dobrym wyrównaniu i zmniejszonym spożyciu pokarmu wywołanym semaglutydem.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30