84-letni, otyły pacjent (BMI 31,6 kg/m2) z wieloletnią cukrzycą typu 2 leczoną obecnie metodą wielokrotnych iniekcji insuliny bez leków doustnych zgłosił się na kolejną wizytę kontrolną. W ostatnim okresie zaobserwował częstsze hipoglikemie o różnych porach dnia. Aktualna HbA1c 7,6%, w badaniach obniżony eGFR w klasie G3a, ciśnienie tętnicze w gabinecie 156/64 mmHg. U tego pacjenta:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychU starszego chorego z nawracającymi hipoglikemiami na insulinie warto jednocześnie uprościć schemat i rozważyć dołożenie leku o niskim ryzyku hipoglikemii — GLP-1 albo SGLT-2, albo obu.
Pełne wyjaśnienie ›
U tego starszego, otyłego pacjenta z nawracającymi hipoglikemiami na wielokrotnych wstrzyknięciach insuliny prawdziwe są wszystkie trzy stwierdzenia: należy uprościć model insulinoterapii, można dołączyć agonistę GLP-1, a także można dołączyć inhibitor SGLT-2, bo eGFR w klasie G3a na to pozwala — takie połączenie działań zmniejsza ryzyko hipoglikemii i pozwala uprościć leczenie.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — insulinoterapia u osób starszych, minimalizacja ryzyka hipoglikemii, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30