Pacjent lat 20 z BMI 35 kg/m2 został przyjęty do szpitala z powodu hiperglikemii (350 mg/dl), cukromoczu oraz acetonurii. W wywiadzie schizofrenia leczona olanzapiną. Dotychczas nie chorował na cukrzycę. Od miesiąca występowały u pacjenta typowe objawy cukrzycy. U tego pacjenta najbardziej właściwe postępowanie:
- należy rozpoznać cukrzycę i wdrożyć leczenie insuliną;
- należy rozpoznać cukrzycę i wdrożyć leczenie metforminą oraz flozyną;
- należy kontynuować leczenie olanzapiną;
- należy zmienić leczenie psychiatryczne na terapię klozapiną;
- należy zastąpić olanzapinę innym atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z wyjątkiem klozapiny.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychOstra dekompensacja metaboliczna na olanzapinie to insulina dla cukrzycy i zmiana neuroleptyku na dowolny poza klozapiną - bo oba mają najgorszy profil metaboliczny.
Pełne wyjaśnienie ›
U młodego pacjenta z otyłością i schizofrenią leczoną olanzapiną, u którego rozwinęła się hiperglikemia z cukromoczem i acetonurią, właściwe postępowanie to rozpoznanie cukrzycy i wdrożenie insulinoterapii (lek przeciwcukrzycowy z wyboru w tak nasilonej dekompensacji) oraz zastąpienie olanzapiny innym atypowym neuroleptykiem z wyjątkiem klozapiny, ponieważ oba te leki neuroleptyczne (olanzapina i klozapina) mają najwyższy potencjał metaboliczny.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2023, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30