Według ESC-2023 w leczeniu HCM z istotnym zawężeniem drogi wyrzutu lewej komory (LVOTO) u pacjentów objawowych, które stwierdzenia są prawdziwe?
- beta-blokery lub nie-dihydropirydynowe blokery kanału wapniowego są lekami pierwszego wyboru u tych pacjentów;
- inhibitory miozyny (np. mawakamten) mogą być stosowane u pacjentów nadal objawowych mimo maksymalnej farmakoterapii w celu redukcji gradientu LVOTO i poprawy wydolności;
- amiodaron jest leczeniem pierwszego wyboru u wszystkich pacjentów z HCM i LVOTO;
- ICD jest wskazane u wszystkich pacjentów z HCM i objawowym LVOTO;
- interwencyjne leczenie (miektomia chirurgiczna lub ablacja alkoholowa przegrody) powinno być wykonywane rutynowo u tych pacjentów niezależnie od nasilenia objawów i stosowanej farmakoterapii.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychWskazania do ICD w kardiomiopatii przerostowej ustala się na podstawie oceny ryzyka nagłego zgonu, nie samej obecności objawowego LVOTO.
Pełne wyjaśnienie ›
W leczeniu objawowego LVOTO lekami pierwszego wyboru pozostają beta-blokery lub niedyhydropirydynowe blokery kanału wapniowego, a u chorych nadal objawowych mimo maksymalnej farmakoterapii można zastosować inhibitor miozyny sercowej (mawakamten) w celu redukcji gradientu i poprawy wydolności wysiłkowej.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące rozpoznawania i leczenia kardiomiopatii, 2023, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18