PES · Medycyna rodzinna · jesień 2020 · pytanie 58

Do lekarza rodzinnego przychodzi pierwszorazowo 68-letni pacjent leczony wcześniej z powodu nadciśnienia tętniczego (NT) preparatem zawierającym amlodypinę i peryndopril, pali ok. 20 papierosów codziennie od 40 lat. Nie podaje innych chorób współistniejących, ani leków, dotychczas nie hospitalizowany. Wizyta w celu „przedłużenia leków”. Chory zapytany przyznaje, że nie kontroluje w domu ciśnienia tętniczego, w czasie ostatnich 4 tygodni odczuwa duszność i „zatykanie” w klatce piersiowej podczas wchodzenia po schodach. Przedmiotowo stwierdzasz :otyłość brzuszną, ciśnienie tętnicze 185/95 mmHg (chory nie czuje „skoku” ciśnienia), tętno wydaje się miarowe 82/min, twarde obrzęki w okolicy obu podudzi oraz obustronnie trzeszczenia u podstawy płuc. Właściwy tok rozumowania to:

1. 1podejrzewasz stan zagrożenia życia, wzywasz Pogotowie Ratunkowe;
2. 2podejrzewasz wieloletni brak kontroli leczenia NT oraz następstwa źle leczonej choroby, intensyfikujesz leczenie hipotensyjne poprzez dodanie kolejnego leku;
3. 3podejrzewasz, że wysokie ciśnienie jest skutkiem wizyty u „nowego” lekarza, zalecasz kontrolę w domu i ponowną wizytę;
4. 4podejrzewasz następstwa NT tj. niewydolność serca lub chorobę niedokrwienną serca, zlecasz EKG, badania laboratoryjne i obrazowe oraz zalecasz kontrolę w poradni kardiologicznej;
5. 5rozpoznajesz niewydolność serca, dołączasz leczenie diuretyczne i betabloker, zalecasz kontrolę w poradni kardiologicznej w celu wykonania próby wysiłkowej.