Do PZP dla dzieci i młodzieży zgłosiła się matka z czteroletnim chłopcem. Powodem zgłoszenia się są narastające problemy z zachowaniem w przedszkolu. Z wywiadu wiadomo, że chłopiec wieku około 2 lat przestał mówić, chociaż wcześniej wypowiadał pojedyncze słowa. Ponadto stał się agresywny, często płakał i się złościł, przede wszystkim wtedy, gdy następowały zmiany w jego otoczeniu, nawet te bardzo drobne. Obecne były również: kiwanie się, uderzanie głową o ścianę. Objawy te pojawiały się najczęściej, gdy w otoczeniu chłopca było bardzo dużo nowych wyraźnych bodźców np. dźwięki, barwy. Chłopiec unikał kontaktu fizycznego nie tylko z osobami obcymi, ale również z najbliższymi. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem wg kryteriów ICD-10 jest:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychRegresja mowy przed 3. r.ż. plus stereotypie i unikanie kontaktu fizycznego - to autyzm dziecięcy, nie izolowane zaburzenie mowy.
Pełne wyjaśnienie ›
Regresja rozwoju mowy przed 3. rokiem życia, stereotypie ruchowe, nadwrażliwość sensoryczna oraz unikanie kontaktu fizycznego nawet z najbliższymi wskazują na autyzm dziecięcy wg ICD-10, w którym nieprawidłowości rozwoju muszą być widoczne przed 3. rokiem życia i obejmować sferę komunikacji, interakcji społecznych oraz zachowań stereotypowych.
Dlaczego nieWHO, ICD-10 - Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, 1992, F84.0 autyzm dziecięcy
Draft: claude-sonnet 2026-10-06