PEStka
PES · Transplantologia kliniczna

Sesja jesień 2023

120 pytań CEM z testu PES z transplantologii klinicznej (sesja jesień 2023) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 7 z 8 zdających (88 %).

  1. 1
    Pobranie szpiku od dawcy małoletniego jest uzależnione od spełnienia określonych zasad. Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  2. 2
    Chorzy będący kandydatami na biorców allogenicznych otrzymują składniki krwi zgodnie z ogólnymi zasadami dla chorych na choroby krwi, ale powinni otrzymywać składniki krwi pozbawione krwinek białych. Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  3. 3
    Pacjent z ciężką niewydolnością serca, stabilnym ciśnieniem tętniczym, bez niewydolności wielonarządowej, jednak zależny od wlewów amin katecholowych znajduje się w klasie INTERMACS:
  4. 4
    Komórki macierzyste mogą być pobrane ze szpiku, z krwi obwodowej (po mobilizacji), z krwi pępowinowej, z wątroby płodowej. Komórki macierzyste zmobilizowane do krwi obwodowej charakteryzują się następującymi cechami:
  5. 5
    Przeszczepienie syngeniczne oznacza, że biorca otrzymał przeszczep:
  6. 6
    Dawca spokrewniony (rodzinny) to osoba, która ma te same szóste chromosomy i jest identyczna w HLA z chorym (geny układu HLA znajdują się na chromosomie 6). Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  7. 7
    Tzw. „zespół limfocytów pasażerskich”:
  8. 8
    Wśród przyczyn mikroangiopatii zakrzepowych po transplantacji są niepożądane działania leków. W przypadku inhibitorów mTOR, mechanizm ten jest związany z:
  9. 9
    U chorych po transplantacji nerki, mimo stałej immunosupresji, może dochodzić do nawrotu lub pojawiania się de novo chorób autoimmunologicznych. W przypadkach reumatoidalnego zapalenia stawów:
  10. 10
    W leczeniu nadciśnienia tętniczego po transplantacji nerki wykorzystywane są leki należące do kilku odrębnych grup. Grupą leków pierwszego rzutu są:
  11. 11
    Zespół sercowo-nerkowy typu 2 (CRS2) to:
  12. 12
    Definicja nadkrwistości transplantacyjnej (po przeszczepieniu nerki) wg KDIGO oraz American Society of Transplantation (AST) to:
  13. 13
    W przypadkach rozpoznania raka nerki własnej, rozwijającego się u chorych po przeszczepieniu nerki, wykonuje się nefrektomię lub operację oszczędzającą, usuwającą guz z marginesem tkankowym. Wartością progową wielkości (średnicy) guza, powyżej której usuwana jest cała nerka jest:
  14. 14
    Po urodzeniu dziecka pacjentka po transplantacji nerki może karmić dziecko naturalnie, jeśli w leczeniu immunosupresyjnym przyjmuje:
  15. 15
    U pacjentki 2 lata po transplantacji nerki z nawracającymi od roku (praktycznie 1 raz w miesiącu) nasilonymi infekcjami wirusem opryszczki zwykłej (HSV), należy zastosować długotrwałe przez lata leczenie:
  16. 16
    Wg najnowszych z 2021 roku zaleceń KDIGO, u pacjentów po transplantacji nerki powinno się dążyć do wartości ciśnienia tętniczego poniżej:
  17. 17
    Rak z komórek Merkla jest jednym z najbardziej agresywnych nowotworów skóry spotkanych u pacjentów po transplantacji. Głównymi czynnikami ryzyka są wszystkie niżej wymienione, z wyjątkiem:
  18. 18
    Belatacept - lek biologiczny o działaniu immunosupresyjnym, selektywny inhibitor kostymulacji limfocytów T sugerowany jest jako lek alternatywny do inhibitorów kalcyneuryny w przewlekłym leczeniu immunosupresyjnym. Zastosowanie tego leku jest przeciwwskazane u biorców:
  19. 19
    Belatacept jest najnowszym lekiem o działaniu immunosupresyjnym, stosowanym u pacjentów po transplantacji nerek, sugerowany jest jako lek alternatywny do inhibitorów kalcyneuryny w przewlekłym leczeniu immunosupresyjnym. Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zasad jego stosowania:
  20. 20
    Zamieniając w podtrzymującym leczeniu immunosupresyjnym lek takrolimus na takrolimus MR-LCPT, czyli konwertując na Envarsus dawkę leku należy przeliczyć:
  21. 21
    Sirolimus jest lekiem immunosupresyjnym - inhibitorem szlaku mTOR. Jak wszystkie leki immunosupresyjne może wywoływać wiele działań ubocznych. Spośród wymienionych poniżej wskaż to, które nie jest związane z zastosowaniem tego leku:
  22. 22
    Możliwe objawy uboczne związane ze stosowaniem cyklosporyny to niżej wymienione, z wyjątkiem:
  23. 23
    Zmniejszenie stężenia cyklosporyny w surowicy może być związane z rozpoczęciem leczenia:
  24. 24
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zakażenia Pneumocystis jiroveci:
  25. 25
    Najbardziej efektywnym postępowaniem w przypadku zwężenia tętnicy przeszczepionej nerki jest:
  26. 26
    W którym z wymienionych przypadków wskazane jest leczenie indukcyjne? 1) u chorych z wysokim PRA; 2) u chorych z niskim ryzykiem immunologicznym celem bezpiecznej minimalizacji immunosupresji (odstawienie glikokortykosteroidów, redukcja dawek inhibitorów kalcyneuryny); 3) w przypadku żywego dawcy. 4) w przypadku retransplantacji; 5) w każdym przypadku zalecane jest stosowanie leczenia indukcyjnego; Prawidłowa odpowiedź to:
  27. 27
    W jakiej kolejności powinny być wykonane zespolenia podczas przeszczepienia nerki?
  28. 28
    Do czynników ryzyka zwężenia moczowodu nerki przeszczepionej należą: 1) wiek dawcy powyżej 65 lat; 2) długi czas zimnego niedokrwienia; 3) opóźniona czynność przeszczepu; 4) cukrzyca typu 2; 5) włóknienie zaotrzewnowe. Prawidłowa odpowiedź to:
  29. 29
    W którym z wymienionych poniżej przypadków po transplantacji nerki nie jest zalecana graftektomia?
  30. 30
    Stwierdzany w badaniu dopplerowskim po przeszczepie nerki wysokooporowy przepływ skurczowy i obecność wstecznego przepływu w fazie rozkurczowej w naczyniach tętniczych oraz brak prawidłowych przepływów w naczyniach żylnych może świadczyć o: 1) zakrzepicy tętniczej; 2) zakrzepicy żylnej; 3) ostrym odrzucaniu; 4) ostrej nefrotoksyczności inhibitorów kalcyneuryny. Prawidłowa odpowiedź to:
  31. 31
    Wskaż grupy biorców, które mają pierwszeństwo w wyborze do przeszczepienia nerki, niezależnie od liczby punktów według obowiązujących zaleceń Poltransplantu: 1) biorcy zgłoszeni w trybie pilnym (brak możliwości dializowania); 2) biorcy wysokoimmunizowani (PRA ≥ 80%); 3) biorcy czekający dłużej niż 5 lat; 4) biorcy bez niezgodności w układzie HLA z dawcą; 5) biorcy, którzy w przeszłości byli dawcami nerki. Prawidłowa odpowiedź to:
  32. 32
    W biopsji nerki przeszczepionej wykonanej z powodu pogorszenia jej czynności, patomorfolog opisał rozległe zapalenie naczyń okołocewkowych (PTCitis). Wskaż najbardziej prawdopodobną patologię przeszczepu:
  33. 33
    Wskaż decydujące badanie laboratoryjne w diagnostyce przyczyn mikroangiopatii zakrzepowej u biorcy przeszczepu, różnicujące zespół hemolityczno-mocznicowy i zakrzepową plamicę małopłytkową:
  34. 34
    Wskaż czynniki ryzyka rozwoju de novo przeciwciał przeciwko antygenom zgodności tkankowej dawcy (DSA) u biorcy przeszczepu nerki: 1) retransplantacja; 2) niezgodność w doborze antygenów HLA DR i DQ pomiędzy dawcą i biorcą; 3) niedostateczna immunosupresja; 4) subkliniczne odrzucanie T-komórkowe; 5) graftektomia poprzedniego przeszczepu. Prawidłowa odpowiedź to:
  35. 35
    Jakich środków spożywczych nie powinien stosować biorca przeszczepu leczony takrolimusem ze względu na interakcje ich metabolizmu z takrolimusem? 1) owoc pomelo; 2) sok grejfrutowy; 3) dziurawiec; 4) kurkuma (ostryż); 5) imbir. Prawidłowa odpowiedź to:
  36. 36
    Imlifidaza jest nowym lekiem, zarejestrowanym do odczulania wysokoimmunizowanych biorców nerki. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące jej stosowania: 1) imlifidaza jest przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko cząsteczce CD 38 na plazmocytach, hamuje produkcję IgG, w tym DSA; 2) imlifidaza jest enzymem wyizolowanym ze Streptococcus pyogenes, który rozszczepia łańcuchy ciężkie wszystkich podklas ludzkiej IgG; 3) imlifidaza długotrwale hamuje produkcję DSA, stąd po transplantacji ryzyko odrzucania zależnego od przeciwciał jest niskie; 4) natychmiastowe działanie imlifidazy umożliwia odczulanie w przypadku zmarłego dawcy, u osób które nie mają zgodnego żywego dawcy; 5) szybki rozwój przeciwciał przeciwko imlifidazie wyklucza wielokrotne stosowanie leku. Prawidłowa odpowiedź to:
  37. 37
    Wskaż lek immunosupresyjny, który zmniejsza replikację wirusa Polyoma BK:
  38. 38
    Wskaż zakażenia wirusowe, które są odpowiedzialne za rozwój nowotworów po transplantacji narządów: 1) HSV-wirus opryszczki zwykłej; 2) HPV-wirus brodawczaka ludzkiego; 3) wirus cytomegalii; 4) EBV-wirus Epsteina-Barr; 5) parwowirus B19. Prawidłowa odpowiedź to:
  39. 39
    U potencjalnego zmarłego dawcy, od którego planowane jest pobranie nerek stwierdzono obecność przeciwciał anty-HBc w klasie IgG, ujemny HBsAg i ujemne anty-HBc w klasie IgM. Wskaż właściwe postępowanie: 1) pobranie nerek jest przeciwwskazane; 2) można pobrać nerki dla biorcy, jeśli wyrazi on zgodę i jest skutecznie zaszczepiony przeciw wzw B (miano anty-HBs> 10 IU/L); 3) można pobrać nerki dla biorcy, u którego stwierdza się dodatni HBsAg+; 4) można pobrać nerki dla biorcy, który przebył wzw B (anty-HBc+ lub anty-HBc+ i anty-HBs+); 5) można pobrać nerki dla każdego biorcy bez względu na status HBV i włączyć profilaktycznie po transplantacji entekawir. Prawidłowa odpowiedź to:
  40. 40
    Wskaż lek przeciwwirusowy hamujący kinazę białkową UL97, który jest skuteczny w przypadkach opornych na standardowe leczenie zakażenia wirusem cytomegalii:
  41. 41
    W oparciu o określone parametry można oszacować ryzyko zabiegu przeszczepienia komórek krwiotwórczych (wg EBMT). Skala jest 3 stopniowa, liczba pkt odpowiednio 0,1,2 dla każdego parametru. Jeśli wskaźnik wynosi „0” szacowane 5-letnie całkowite przeżycie wynosi 90%, jeśli wartość wskaźnika będzie >6 czyli 5-letnie przeżycie osiągnie 23% chorych. Pod uwagę bierze się następujące parametry, z wyjątkiem:
  42. 42
    Dawca w stanie nieodwracalnego zatrzymania krążenia, który zmarł w szpitalnej izbie przyjęć mimo natychmiastowej resuscytacji to dawca kategorii:
  43. 43
    Płynem stosowanym do przechowywania narządów, mającym skład zbliżony do składu płynu pozakomórkowego jest:
  44. 44
    Banffijski parametr „i-IFTA” w ocenie ostrego odrzucania przeszczepionej nerki dotyczy: 1) komórkowego nacieku zapalnego ściany kapilar; 2) linijnych złogów C4d w kapilarach okołocewkowych; 3) nacieków zapalnych w powierzchni zwłókniałej kory. Prawidłowa odpowiedź to:
  45. 45
    Które z parametrów hemodynamicznych wskazują na krytyczne zwężenie tętnicy przeszczepionej nerki w zespoleniu z tętnicą biodrową wewnętrzną? 1) rozkurczowe ciśnienie tętnicze >120 mmHg; 2) przepływ krwi w zespoleniu tętnicy nerki przeszczepionej z tętnicą biodrową wewnętrzną >5 m/s; 3) obniżenie, w porównaniu do wartości wyjściowych, wewnątrznerkowych parametrów oporowych; 4) wartości (badanie dopplerowskie) PI>2,5, RI = 1. Prawidłowa odpowiedź to:
  46. 46
    Wirus cytomegalii może bezpośrednio uszkadzać przeszczep:
  47. 47
    Gdy wykonuje się transplantację nerki do pętli jelitowej Brickera to nerkę umieszcza się:
  48. 48
    W przypadku stwierdzenia, że żyła nerkowa prawa jest zbyt krótka, żeby wykonać zespolenie z żyłą biodrową biorcy, rutynowym postępowaniem jest:
  49. 49
    W przypadku ostrego odrzucania trzustki przeszczepionej można stwierdzić:
  50. 50
    Ocenę czynności przeszczepionych wysp trzustkowych monitoruje się poziomem:
  51. 51
    Chirurg pobierający wątrobę od dawcy zmarłego w obrębie więzadła wątrobowo-dwunastniczego może napotkać następujące struktury, z wyjątkiem:
  52. 52
    Przed rozpoczęciem perfuzji narządów jamy brzusznej należy podwiązać następujące naczynia:
  53. 53
    Naczyniami krwionośnymi najczęściej pobieranymi w celu rekonstrukcji naczyń przeszczepianego narządu jamy brzusznej są:
  54. 54
    Do podstawowych zadań koordynatora pobierania narządów nie należy:
  55. 55
    Wskaż prawidłowo opisane czynności wykonywane przez chirurga w trakcie pobrania wielonarządowego od dawcy zmarłego:
  56. 56
    Nerki pobrane od których z poniższych dawców szczególnie powinny być przechowywane w urządzeniu do transportu umożliwiającym ciągłą perfuzję? 1) dawca 50-letni, stężenie kreatyniny przed pobraniem 1,1 mg/dL, krótki czas niedokrwienia; 2) dawca 59-letni, z mózgowo-naczyniową przyczyną śmierci i długim czasem niedokrwienia; 3) dawca 23-letni, z pourazową przyczyną śmierci, stężenie kreatyniny przed pobraniem 1,3 mg/dL; 4) dawca 55-letni, z prawidłowym ciśnieniem tętniczym krwi, zwłóknieniem kłębuszków nerkowych na poziomie poniżej 10%; 5) dawca 60-letni, nadciśnienie tętnicze, stężenie kreatyniny przed pobraniem 2,2 mg/dL. Prawidłowa odpowiedź to:
  57. 57
    Ostre odrzucanie u biorców przeszczepu kończyny górnej:
  58. 58
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zakrzepicy żyły nerki przeszczepionej występującej we wczesnym okresie potransplantacyjnym:
  59. 59
    Niedokrwistość po przeszczepieniu nerki jest zjawiskiem, któremu sprzyjać może: 1) stosowanie inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę; 2) upośledzenie funkcji nerki przeszczepionej; 3) zwyrodnienie wielotorbielowate nerek własnych; 4) stosowanie inhibitorów kinazy mTOR; 5) zwężenie tętnicy nerkowej; 6) zakażenie parwowirusem B19. Prawidłowa odpowiedź to:
  60. 60
    Żywym dawcą nerki może zostać: 1) osoba z mikroalbuminurią < 30 mg/d; 2) osoba z niskim ryzykiem sercowo-naczyniowym; 3) osoba niepełnoletnia powyżej 16. r.ż., po uzyskaniu zgody przedstawiciela ustawowego; 4) osoba z BMI>30 ale <33. Prawidłowa odpowiedź to:
  61. 61
    Przeciwwskazaniami bezwzględnymi do przeszczepienia nerki u biorcy są niżej wymienione, z wyjątkiem:
  62. 62
    Lekiem pierwszego rzutu w leczeniu aspergilozy płucnej jest/są:
  63. 63
    Wskaż, który z poniższych leków może wywołać zakrzepową plamicę małopłytkową po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych:
  64. 64
    Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych jest:
  65. 65
    Wśród wymienionych leków znaczenie w profilaktyce rozwoju choroby zarostowej żył wątrobowych ma/mają:
  66. 66
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie/a dotyczące postępowania w nefropatii związanej z zakażeniem BKV (wirus Polyoma BK):
  67. 67
    Przy podaniu preparatu Tymoglobuliny obowiązują następujące zasady: 1) wykonanie próby uczuleniowej; 2) podanie nie mniej niż 2 mg/kg m.c. metyloprednizolonu dożylnie; 3) podanie dożylne leku przeciwhistaminowego; 4) założenie wkłucia centralnego; 5) monitorowanie liczby erytrocytów we krwi. Prawidłowa odpowiedź to:
  68. 68
    Protokoły terapeutyczne, przy przeszczepieniu narządów między niezgodnymi immunologicznie dawcą i biorcą, obejmują: 1) zabiegi plazmaferezy; 2) zabiegi immunoadsorpcji; 3) wlewy immunoglobuliny ludzkiej; 4) podanie surowicy poliklonalnej; 5) podanie przeciwciał anty-CD20, anty-C5; 6) podanie inhibitora proteasomu. Prawidłowa odpowiedź to:
  69. 69
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące subklinicznego odrzucania T-komórkowego:
  70. 70
    Zredukowane leczenie immunosupresyjne u biorcy z nieczynnym przeszczepem nerkowym powinno zostać utrzymane, gdy: 1) istnieje duża szansa retransplantacji; 2) diureza resztkowa jest > 500 ml/dobę; 3) rozwija się proces nietolerancji przeszczepu; 4) pacjent ma zachowaną diurezę i planowany jest powrót do dializy otrzewnowej; 5) stężenia leków immunosupresyjnych nie przekraczają terapeutycznych progów. Prawidłowa odpowiedź to:
  71. 71
    Mikroangiopatia zakrzepowa (TMA) może wystąpić de novo u biorcy narządu unaczynionego z: 1) predyspozycją genetyczną; 2) ostrym odrzucaniem przeszczepu; 3) infekcją parwowirusem B19; 4) terapią inhibitorem mTOR; 5) infekcją CMV; 6) ciężkim uszkodzeniem poreperfuzyjnym. Prawidłowa odpowiedź to:
  72. 72
    Konwersję cyklosporyny (CsA) na takrolimus należy rozważyć w następujących sytuacjach klinicznych: 1) nawracające ostre odrzucanie pomimo utrzymywania zalecanych poziomów CsA; 2) przewlekłe odrzucanie zależne od przeciwciał; 3) choroba limfoproliferacyjna; 4) trombocytopenia; 5) cukrzyca potransplantacyjna. Prawidłowa odpowiedź to:
  73. 73
    Do leków niediabetogennych, które są stosowane w immunosupresji po przeszczepieniu narządów unaczynionych, zalicza się:
  74. 74
    Największe nawet ponad 20-krotne ryzyko wystąpienia nowotworu de novo po przeszczepieniu nerki obserwuje się w przypadku:
  75. 75
    W profilaktyce zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego stosuje się:
  76. 76
    Lekiem skutecznym w zapobieganiu zakażeniu wirusem opryszczki zwykłej (HSV-1 i HSV-2) jest:
  77. 77
    Duże ryzyko ciężkiego uszkodzenia szpiku (mielosupresji) może wystąpić przy łącznym stosowaniu azatiopryny i:
  78. 78
    Do „wczesnych” inhibitorów podziałów komórkowych stosowanych w leczeniu immunosupresyjnym po przeszczepieniu narządu należy:
  79. 79
    Inwazyjne infekcje grzybicze wywołane przez Aspergillus występują najczęściej u biorców:
  80. 80
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące profilaktyki anty-CMV u biorców nerki: 1) nie jest stosowana gdy D-/B-; 2) należy stosować przez 6 miesięcy jeśli D+/B-; 3) należy stosować przez 3 miesiące jeśli D+/B+; 4) można zamiast profilaktyki stosować leczenie wyprzedzające. Prawidłowa odpowiedź to:
  81. 81
    Pochodne kwasu mykofenolowego: 1) nie powinny być stosowane w ciąży; 2) nie powinny być łączone z allopurinolem; 3) nie mają działania nefrotoksycznego; 4) w skojarzeniu z cyklosporyną wymagają większych dawek niż przy kojarzeniu z takrolimusem. Prawidłowa odpowiedź to:
  82. 82
    Wskaż prawidłowo uszeregowaną diabetogenność leków immunosupresyjnych:
  83. 83
    Terapia immunosupresyjna po transplantacji serca bywa złożona i wieloskładnikowa. Wskaż zestawienie leków, których nie stosuje się po transplantacji serca:
  84. 84
    Obrzęki limfatyczne, owrzodzenia w jamie ustnej, nasilenie białkomoczu to powikłania towarzyszące:
  85. 85
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  86. 86
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  87. 87
    Przedłużenie czasu ciepłego niedokrwienia w trakcie pobrania narządów zwiększa ryzyko: 1) pierwotnej dysfunkcji przeszczepu; 2) opóźnionej czynności przeszczepu; 3) zwężenia dróg żółciowych po przeszczepieniu wątroby; 4) stwardnienia kłębków nerkowych po przeszczepieniu nerki; 5) martwicy kory nerkowej po przeszczepieniu nerki. Prawidłowa odpowiedź to:
  88. 88
    Czynnikiem ryzyka rozwoju cukrzycy po transplantacji nerki nie jest:
  89. 89
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  90. 90
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  91. 91
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  92. 92
    Potwierdzonymi czynnikami ryzyka rozwoju nowotworów po przeszczepieniach narządowych są: 1) leczenie immunosupresyjne; 2) wiek biorcy; 3) płeć męska; 4) nefropatia arystocholowa będąca przyczyną transplantacji; 5) pozapalna marskość wątroby będąca przyczyną transplantacji. Prawidłowa odpowiedź to:
  93. 93
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  94. 94
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  95. 95
    Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  96. 96
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące żywego dawstwa nerki:
  97. 97
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przeszczepiania wątroby:
  98. 98
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przeszczepiania trzustki:
  99. 99
    Czynnikami ryzyka niepowodzenia retransplantacji nerki są: 1) czas przeżycia pierwszego przeszczepu poniżej roku; 2) utrata pierwszego przeszczepu z powodu ostrego odrzucania w pierwszym roku po przeszczepieniu; 3) czas oczekiwania na retransplantację powyżej roku; 4) wiek dawcy powyżej 50 lat; 5) dawca płci żeńskiej. Prawidłowa odpowiedź to:
  100. 100
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie o potransplantacyjnych chorobach limfoproliferacyjnych (PTLD):
  101. 101
    Do leków immunosupresyjnych niemających niekorzystnego wpływu na zaburzenia lipidowe należą:
  102. 102
    Stwierdzenie tzw. skutecznego krwiotworzenia po procedurze allotransplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych polega na uzyskaniu u chorego następujących parametrów:
  103. 103
    Metodę polimorfizmu mikrosatelitarnego (tzw. STR - short tandem repeats) wykorzystuje się w transplantologii krwiotwórczych komórek macierzystych w celu:
  104. 104
    Leki przeciwdrobnoustrojowe stosowane profilaktycznie u chorego standardowego ryzyka powikłań infekcyjnych opuszczającego oddział przeszczepowy po procedurze allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych to:
  105. 105
    Dodatni test galaktomannanowy u chorego po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych może wskazywać na aspergillozę układową. Fałszywie dodatni wynik testu można otrzymać w następujących przypadkach:
  106. 106
    U chorego po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych za stwierdzoną kolonizacją bakteriami typu VRE, optymalnym lekiem pierwszego rzutu w przypadku zakażenia odcewnikowego jest:
  107. 107
    W leczeniu zakażenia Toxoplasma gondii u chorego po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych stosuje się:
  108. 108
    W profilaktyce zakażenia Toxoplasma gondii u chorego poddanego procedurze allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych stosuje się:
  109. 109
    Kryteria VOD/SOS (choroba zarostowa żył wątrobowych/zespół niedrożności zatokowej wątroby) u dorosłych pacjentów po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych obejmują:
  110. 110
    W przypadku wystąpienia i utrzymywania się powyżej 60. doby czystoczerwonokrwinkowej aplazji (PRCA) po transplantacji allogenicznej krwiotwórczych komórek macierzystych w leczeniu należy zastosować: 1) erytropoetynę; 2) mykofenolan mofetylu; 3) rytuksymab; 4) plazmaferezę; 5) cyklosporynę; 6) ruksolitynib. Prawidłowa odpowiedź to:
  111. 111
    W przypadku dawcy komórek macierzystych z grupą krwi AB i biorcy z grupą krwi A we wczesnym okresie okołoprzeszczepowym należy przetoczyć krwinki czerwone grupy:
  112. 112
    W leczeniu pierwszej linii mukormykozy u chorego po transplantacji allogenicznej krwiotwórczych komórek macierzystych należy zastosować:
  113. 113
    W leczeniu objawowej choroby CMV po allogenicznej transplantacji komórek krwiotwórczych nie stosuje się:
  114. 114
    Większość przypadków potransplantacyjnej choroby limfoproliferacyjnej (PTLD) występuje w następującym okresie czasu po przeszczepieniu:
  115. 115
    W przypadku wystąpienia zarostowego zapalenia oskrzelików po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych należy zastosować: 1) ruksolitynib; 2) flutykazon, azytromycynę, montelukast; 3) metyloprednizolon; 4) rytuksymab; 5) fotoferezę zewnątrzustrojową; 6) ibrutynib. Prawidłowa odpowiedź to:
  116. 116
    Do kryteriów EBMT rozpoznania klasycznej choroby zarostowej żył wątrobowych (VOD) po transplantacji allogenicznej należą: 1) hepatomegalia; 2) splenomegalia; 3) przyrost masy ciała > 2%; 4) przyrost masy ciała > 5%; 5) bilirubina ≥ 2 mg/dl; 6) bilirubina ≥ 5 mg/dl. Prawidłowa odpowiedź to:
  117. 117
    W rozpoznaniu postaci jelitowej ostrej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi pomocne może być wykorzystywanie biomarkerów:
  118. 118
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
  119. 119
    Pacjent po transplantacji serca z 70% zwężeniem w segmencie 7 gałęzi międzykomorowej przedniej wykazanym w koronarografii ma nasilenie waskulopatii w stadium wg ISHLT:
  120. 120
    Wskaż odpowiednio uszeregowane ryzyko wystąpienia infekcji cytomegalowirusowej w zależności od serostatusu dawcy i biorcy (D/R) w momencie transplantacji oraz jej ewentualne uwarunkowania: