PEStka
PES · Transplantologia kliniczna

Sesja jesień 2024

120 pytań CEM z testu PES z transplantologii klinicznej (sesja jesień 2024) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 10 z 12 zdających (83 %).

  1. 1
    Pierwszy nieudany przeszczep serca w Polsce wykonał:
  2. 2
    Chirurg w trakcie zabiegu wykonał zespolenie wykorzystując pojedyncze szwy wchłanialne 4-0 na cewniku Pig-Tail co oznacza, że wykonał zespolenie:
  3. 3
    Wytworzenie płata Boariego może być konieczne w przypadku:
  4. 4
    Prawidłową kolejność zespoleń w przypadku wszczepienia prawych segmentów wątroby jest następująca:
  5. 5
    Który z dawców spełnia wszystkie kryteria optymalnego dawcy full-left full-right?
  6. 6
    Wskaż nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych mogące wskazywać na wystąpienie zespołu hemolityczno-mocznicowego:
  7. 7
    Które leki mogą wywołać zakrzepową plamicę małopłytkową po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych? 1) cyklosporyna A; 2) takrolimus; 3) ekulizumab; 4) mykofenolan mofetylu; 5) azatiopryna. Prawidłowa odpowiedź to:
  8. 8
    Do objawów patognomonicznych przewlekłej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi należą:
  9. 9
    Lekiem pierwszego rzutu w aspergilozie płucnej jest:
  10. 10
    Do wskazań do przeszczepiania autologicznych komórek krwiotwórczych należy:
  11. 11
    Decyzję o podaniu koncentratu granulocytarnego podejmuje się w przypadku:
  12. 12
    Leczeniem pierwszej linii w ostrej postaci choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi jest:
  13. 13
    Biegunki po transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych mogą być spowodowane:
  14. 14
    Z danych rejestrowych wynika, że około 30-50% przeszczepień macierzystych komórek krwiotwórczych odbywa się w niezgodności głównych grup krwi (AB0). Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  15. 15
    Autotransplantacja krwiotwórcza komórek macierzystych jest standardem postępowania u chorych na szpiczaka plazmocytowego. Standardowym leczeniem kondycjonującym jest podanie:
  16. 16
    Dimetylosulfotlenek jest standardowo stosowany jako główny środek krioochronny w trakcie mrożenia komórek krwiotwórczych. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące tego środka:
  17. 17
    Maksymalna objętość szpiku, jaką można pobrać od zdrowego dawcy do celów transplantacji szpiku dla pacjenta to:
  18. 18
    Potransplantacyjna choroba limfoproliferacyjna (PTLD) może rozwinąć się po transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych. Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  19. 19
    Odsetki komórek macierzystych CD34+ oznaczanych we frakcji komórek jednojądrzastych różnią się w zależności od materiału komórkowego w jakim są oznaczane. Wskaż fałszywe stwierdzenie:
  20. 20
    Uwidoczniona w badaniu USG u chorego w drugiej dobie po przeszczepieniu nerki pobranej ze zwłok, hiperechogeniczna niejednorodna struktura okolicy nerki przeszczepionej o maksymalnym wymiarze 6 cm jest najpewniej:
  21. 21
    Do powikłań biopsji przeszczepionej nerki nie należy:
  22. 22
    Postępowaniem z wyboru u chorego po przeszczepieniu trzustki, u którego w bezpośrednim okresie pooperacyjnym nie obserwuje się normalizacji stężenia glukozy jest wykonanie:
  23. 23
    Zasada przechowywania narządów do przeszczepienia w hipotermii oparta jest na regule van’t Hoffa, który udowodnił, że wzrost temperatury o 10° sprawia, że szybkość reakcji chemicznych:
  24. 24
    W przypadku dużego (>500 ml), położonego przyśrodkowo od nerki przeszczepionej zbiornika chłonki uciskającego na miedniczkę nerkową najlepszym sposobem postępowania jest:
  25. 25
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zakażenia Cryptococcus neoformans:
  26. 26
    Do czynników ryzyka zakażenia Clostridium difficile u biorcy wątroby należy: 1) wiek dawcy >65. r.ż.; 2) leczenie inhibitorem kalcyneuryny; 3) stężenie kreatyniny >1,5 mg/dl; 4) 26 punktów w skali MELD (Model of End-Stage Liver Disease) przed transplantacją; 5) płeć żeńska; 6) leczenie przełyku Barreta. Prawidłowa odpowiedź to:
  27. 27
    W leczeniu ciężkiej, zagrażającej życiu choroby CMV u biorcy serca lekiem z wyboru jest:
  28. 28
    W leczeniu zakażenia szczepem Pseudomonas aeruginosa opornego na wszystkie leki PDR (pandrug-resistant) u biorcy narządu stosuje się ciągły, przedłużony dożylny wlew β-laktamu aktywnego wobec Pseudomonas aeruginosa w wysokiej dawce w kombinacji z następującymi lekami:
  29. 29
    Dominującymi czynnikami etiologicznymi zakażenia układu moczowego u biorców po jednoczasowym przeszczepieniu nerki i trzustki są:
  30. 30
    U potencjalnego biorcy nerki ze stwierdzoną kolonizacją bakteriami typu VRE: 1) w przypadku objawowej infekcji lekiem z wyboru jest linezolid; 2) w przypadku objawowej infekcji leczeniem z wyboru jest kombinowana terapia linezolidem i teikoplaniną; 3) kolonizacja VRE jest przeciwwskazaniem do transplantacji nerki; 4) należy przeprowadzić skuteczną eradykację VRE w okresie kwalifikacji do transplantacji. Prawidłowa odpowiedź to:
  31. 31
    W przypadku pierwszorazowego wyhodowania Escherichia coli ≥105 CFU/ml u biorczyni nerki bez objawów klinicznych, w szóstym miesiącu po transplantacji należy zastosować:
  32. 32
    W terapii zakażenia lub/i zapobieganiu nawrotów Clostridium difficile po transplantacji narządu wg wytycznych stosuje się: 1) wankomycynę p.o.; 2) wankomycynę i.v.; 3) bezlotoksumab; 4) fidaksomycynę; 5) lewofloksacynę i.v.; 6) metronidazol i.v.; 7) przeszczepienie mikrobioty jelitowej. Prawidłowa odpowiedź to:
  33. 33
    Do czynników ryzyka zakażenia wewnątrzbrzusznego u biorcy trzustki należy: 1) wiek dawcy >40. roku życia; 2) limfocytoza u biorcy; 3) przetoczenie krwi; 4) dawca o BMI=24; 5) leczenie hemodializą. Prawidłowa odpowiedź to:
  34. 34
    Do najczęstszych powikłań hematologicznych po przeszczepieniach narządowych nie należy:
  35. 35
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące cukrzycy potransplantacyjnej:
  36. 36
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące przeszczepienia kończyny górnej:
  37. 37
    Przyjętym schematem postępowania w przypadku Pneumocystis jiroveci nie jest stosowanie:
  38. 38
    Po rozpoznaniu nowotworu złośliwego u biorcy nerki przeszczepionej należy w każdym przypadku:
  39. 39
    Który zestaw cech biopsyjnych nerki przeszczepionej nie upoważnia do rozpoznawania zmian granicznych?
  40. 40
    Do rozpoznania ostrego TCMR IIB konieczne jest stwierdzenie w obrazie biopsyjnym:
  41. 41
    Do najczęstszych powikłań obserwowanych w przypadku ciąży u biorczyni narządu nie należy:
  42. 42
    Które leki stosowane u chorych po transplantacji nerki nie przyczyniają się do rozwoju niedokrwistości?
  43. 43
    U kandydatów do transplantacji nerki z rozpoznaną wcześniej chorobą nowotworową konieczny jest okres karencji, którego długość zależy miedzy innymi od typu nowotworu, stopnia zaawansowania i odpowiedzi na leczenie. W przypadku którego z nowotworów nie obowiązuje okres karencji?
  44. 44
    Do działań ubocznych kwasu mykofenolowego nie należy:
  45. 45
    Ostre odrzucanie komórkowe po przeszczepie wątroby (ACR) obecnie TCMR to uszkodzenie powstałe po przeszczepie w wyniku reakcji immunologicznej. Charakteryzuje się uszkodzeniem przewodzików żółciowych i naczyń, zwłaszcza naczyń żylnych. Wybierz twierdzenia prawdziwe: 1) może wystąpić w późnym okresie po przeszczepieniu, nawet po 6 miesiącach jako atypowe; 2) według doniesień klinicznych wikła około 50% przeszczepień; 3) ostre odrzucanie klasyczne (TCMR) charakteryzuje kombinacja zmian morfologicznych w przestrzeniach bramnych opisywana jako triada Snovera; 4) ciężkość odrzucania ocenia się na podstawie lokalizacji nacieków i liczby zajętych przestrzeni bramnych tzw. „wskaźnikiem odrzucania” (Rejection Activity index, RAI); 5) ostre odrzucanie komórkowe (TCMR) w postaci typowej występuje we wczesnym okresie potransplantacyjnym. Prawidłowa odpowiedź to:
  46. 46
    Najsilniejszy wpływ z leków immunosupresyjnych na reaktywację zakażenia CMV u biorców narządów wywierają:
  47. 47
    Najczęstszą przyczyną zgonu biorcy nerki z funkcjonującym przeszczepem po pierwszym roku od transplantacji jest:
  48. 48
    Erytrocytoza to definiowane zwiększenie liczby erytrocytów (Ht >51%, Hb >17g/l), bez nadpłytkowości i leukocytozy. Jest stosunkowo rzadkim powikłaniem po przeszczepie. Najczęściej występuje po przeszczepieniu następującego narządu unaczynionego:
  49. 49
    Wskaż zestaw przyczyn, które najlepiej opisują przyczyny hipertriglicerydemii u biorców narządowych:
  50. 50
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
  51. 51
    Który z leków nie uprawnia do przyznania dodatkowych punktów na liście pilnej u chorego oczekującego na przeszczepienie serca?
  52. 52
    Pacjent zależny od amin presyjnych, stabilny hemodynamicznie, bez komorowych zaburzeń rytmu, posiadający prawidłową perfuzję obwodową znajduje się w klasie czynnościowej INTERMACS:
  53. 53
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie: 1) test antygenowy w kierunku SARS-CoV-2 wykonuje się jako minimum postępowania diagnostycznego u wszystkich potencjalnych dawców; 2) u dawców, u których planuje się pobranie płuc należy wykonać test genowy RT-PCR; 3) u dawców, u których planuje się pobranie jelita należy wykonać test genowy RT-PCR; 4) u dawców spełniających kryterium diagnostyki obrazowej rozpoznania COVID-19 należy wykonać test genowy RT-PCR; 5) obecnie nie ma już konieczności wykonywania testu genowego RT-PCR, bez względu na rodzaj pobieranego narządu. Prawidłowa odpowiedź to:
  54. 54
    Z punktu widzenia psychopatologii, encefalopatia wątrobowa może prezentować objawy od łagodnych zaburzeń funkcji poznawczych, spowolnienia, różnorodnych zaburzeń nastroju aż do zaburzeń świadomości i śpiączki. Patomechanizm jej związany jest głównie z hyperamonemią, wysokimi stężeniami merkaptanów, średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych i fenoli. Ze względu na podstawowy mechanizm wyróżniono trzy postacie encefalopatii wątrobowej: 1) spowodowany ostrą niewydolnością wątroby i zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym; 2) wynikający z rozbudowanej sieci naczyń krążenia obocznego lub pojedynczego dużego naczynia łączącego układ wrotny z systemowym; 3) rozwijający się na podłożu marskości wątroby i zaburzenia jej funkcji metabolicznych. Prawidłowa odpowiedź to:
  55. 55
    Terapia płynowa dawcy wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych z użyciem cewnika Swana-Ganza, jeżeli: 1) frakcja wyrzutowa jest <40%; 2) jest bardzo duże zapotrzebowanie na aminy presyjne, np. dopamina w dawce >10 μg/ kg m.c./min.; 3) kardiochirurg ma wątpliwość co do przydatności serca do transplantacji. Prawidłowa odpowiedź to:
  56. 56
    Farmakodynamiczne działanie takrolimusu ocenia się na podstawie:
  57. 57
    Ryzyko złamań kości w pierwszych 3 latach po przeszczepieniu nerki: 1) jest większe niż u pacjentów dializowanych; 2) spowodowane jest stosowanymi lekami immunosupresyjnymi; 3) wynika z przetrwałej nadczynności przytarczyc (trzeciorzędowa). Prawidłowa odpowiedź to:
  58. 58
    U pacjenta po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych stwierdzono reaktywację wirusa cytomegalii w badaniu PCR. W leczeniu zastosowano gancyklowir w należnych dawkach przez 21 dni uzyskując eradykację wirusa. Cztery tygodnie później ponownie wykazano obecność wirusa cytomegalii w narastającym mianie. Dalszym postępowaniem jest:
  59. 59
    Spośród wymienionych chorób autoimmunologicznych najczęstszym wskazaniem do autologicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych jest:
  60. 60
    W celu zwiększenia prawdopodobieństwa rozpoznania postaci ostrej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi wykorzystuje się badania obrazowe, histologiczne oraz ocenę biomarkerów tj.: 1) IL-6;   2) Elafina;   3) REG3α;   4) IFN gamma;   5) TFNR1;   6) IL-33. Prawidłowa odpowiedź to:
  61. 61
    W przypadku wystąpienia zaburzeń świadomości, afazji i ataksji bez cech zespołu uwolnienia cytokin po podaniu CAR-T należy zastosować:
  62. 62
    Terapia zmodyfikowanymi genetycznie limfocytami T (CAR-T) jest zarejestrowana i refundowana w Polsce w następujących wskazaniach: 1) nawrotowa ostra białaczka szpikowa; 2) nawrotowa ostra białaczka limfoblastyczna do 25. roku życia; 3) nowo zdiagnozowana ostra białaczka limfoblastyczna <25. roku życia; 4) nawrotowy chłoniak z dużej komórki B; 5) nawrotowy chłoniak z obwodowych limfocytów T; 6) nowo zdiagnozowany chłoniak grudkowy. Prawidłowa odpowiedź to:
  63. 63
    U 19-letniego biorcy przeszczepu nerki 3 miesiące po transplantacji wystąpiły objawy w postaci gorączki do 38°C, bóle mięśniowe, bóle gardła, głowy i powiększenie węzłów chłonnych szyi. Prawdopodobnie u tego pacjenta wystąpiła infekcja wirusem:
  64. 64
    Do zmiennych czynników rozwoju przewlekłej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi nie należy:
  65. 65
    W przypadku haploidentycznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych u biorcy może dojść do wytworzenia przeciwciał anty-HLA skierowanych przeciwko limfocytom dawcy. Najczęstszą przyczyną wytworzenia tych przeciwciał u biorcy jest:
  66. 66
    Wirus polyoma (JCV) u 25% pacjentów po transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych ulega reaktywacji i prowadzi do wystąpienia:
  67. 67
    Markerem powierzchniowym krwiotwórczych komórek macierzystych nie jest:
  68. 68
    W odróżnieniu od ostrej poprzeszczepieniowej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi potransfuzyjna choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi obejmuje jeszcze jeden narząd. Jest to:
  69. 69
    Wektor służący do transfekcji genów (np. przy wytwarzaniu komórek CAR-T) różni się od naturalnie występującego wirusa tym, że:
  70. 70
    Osiągnięcie celu pobrania do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych z krwi obwodowej ocenia się liczbą pobranych komórek:
  71. 71
    Którego z leków immunosupresyjnych nie wykorzystuje się w profilaktyce ostrej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi?
  72. 72
    Do oceny uzyskania chimeryzmu komórek krwi u biorcy przeszczepu krwiotwórczego można wykorzystywać następujące metody:
  73. 73
    Jaka najniższa wartość bezwzględnej liczby płytek umożliwia zdjęcie ograniczeń, jeśli chodzi o ćwiczenia rekonwalescencyjne po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych?
  74. 74
    Do objawów choroby zarostowej żył wątrobowych nie należy:
  75. 75
    Sytuacja, w której dawca przeszczepu krwiotwórczego stosowanego po kondycjonowaniu mieloablacyjnym ma grupę krwi O, a biorca grupę B jest określana jako:
  76. 76
    Argumentami przemawiającymi za koniecznością wykonania graftektomii u chorego z niewydolnym przeszczepem nerki są wszystkie wymienione z wyjątkiem:
  77. 77
    Możliwymi przyczynami niedokrwistości wynikającej ze zmniejszonej erytropoezy u dorosłych biorców przeszczepu nerkowego są wszystkie wymienione z wyjątkiem:
  78. 78
    Kontrolne badanie BKV-PCR (badanie PCR w kierunku obecności wirusa Polyoma BK) u chorego w drugim półroczu po przeszczepieniu nerki należy wykonywać:
  79. 79
    Szczepieniami przeciwwskazanymi w profilaktyce zakażeń u dorosłych biorców przeszczepu nerkowego są wszystkie wymienione z wyjątkiem:
  80. 80
    Które z kryteriów nie wyklucza kogoś w sposób bezwzględny z pozostania żywym dawcą nerki?
  81. 81
    Jeżeli nie można wykonać u chorego z cukrzycą typ 1 i niewydolnością nerek, przeszczepienia nerki od żywego dawcy optymalnym postępowaniem będzie zaproponować transplantacje:
  82. 82
    W przypadku martwicy krótkiej, obwodowej martwicy moczowodu nerki przeszczepionej postępowaniem z wyboru będzie:
  83. 83
    Celem zróżnicowania czy płyn z drenów umieszczonych w okolicy nerki przeszczepionej jest moczem czy chłonką wykonuje się oznaczenie:
  84. 84
    Przeszczepienie nerki i trzustki wykonuje się u:
  85. 85
    Nerkę przeszczepia się najczęściej:
  86. 86
    Przeciwwskazaniem do pobrania wideoskopowego nerki od dawcy żywego jest:
  87. 87
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące pobrania nerek metodą wideoskopową:
  88. 88
    U 35-letniej chorej, w 5. dobie po przeszczepieniu wątroby, wykonanej z powodu jej przewlekłej niewydolności na tle marskości związanej z chorobą autoimmunologiczną, stwierdzono niewielki wzrost enzymów wątrobowych (AST, ALT, ALP, GGTP), wzrost stężenia bilirubiny oraz białka ostrej fazy (CRP). Chora nie gorączkuje. Zaobserwowano zwiększoną dobową ilość płynu surowiczego w drenach. W USG Doppler uwidoczniono dowątrobowy przepływ w żyle wrotnej oraz przepływ w tętnicy wątrobowej ze zwiększoną amplitudą skurczowo-rozkurczową. W pierwszej kolejności należy:
  89. 89
    Wskazaniem do planowego przeszczepienia wątroby jest: 1) pozapalna marskość wątroby powikłana encefalopatią; 2) nawracające krwawienia z żylaków przełyku u chorego marskością; 3) ostra zakrzepica żyły wrotnej; 4) poalkoholowa marskość wątroby z niekontrolowanym farmakologicznie wodobrzuszem; 5) trzy zmiany ogniskowe wątroby o typie raka wątrobowokomórkowego w marskiej wątrobie, z czego każda zmiana nie przekracza 3 cm średnicy; 6) uszkodzenie wątroby spowodowane acetaminofenem; 7) marskość wątroby w przebiegu choroby autoimmunologicznej oceniona na 6 punktów w skali MELD 3.0; 8) niewydolność wątroby związana ze spożyciem Amanita phalloides. Prawidłowa odpowiedź to:
  90. 90
    U 54-letniego mężczyzny w drugim tygodniu po przeszczepieniu nerki z powodu cukrzycowej choroby nerek wystąpił nagły, bardzo silny ból w rzucie nerki przeszczepionej z towarzyszącym zmniejszeniem objętości wydalanego moczu, krwiomoczem, hipowolemią oraz wyczuwalnym tkliwym oporem w okolicy operowanej. Najbardziej prawdopodobną przyczyną będzie:
  91. 91
    Jeżeli u pacjenta spełniającego kryteria kwalifikacji do transplantacji serca z wyjątkiem podwyższonych oporów naczyniowych w łożysku płucnym dokonano wszczepienia długoterminowego układu wspomagającego mechanicznie lewą komorę to takie leczenie pomostowe jest określane jako pomost do:
  92. 92
    Zastosowanie ewerolimusu lub syrolimusu u pacjenta po transplantacji serca można rozważyć w przypadku:
  93. 93
    Jednym z kryteriów najwyższej pilności u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca jest niestabilność elektryczna, zdefiniowana w wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2021 jako jeden z trzech czynników modyfikujących profile INTERMACS. Jaka jest minimalna częstość występowania częstokurczy komorowych wymagających interwencji kardiowertera-defibrylatora, żeby pacjent spełnił to kryterium?
  94. 94
    U potencjalnego zmarłego dawcy narządów potwierdzono zakażenie wirusem grypy. Prawidłowym postępowaniem będzie:
  95. 95
    W przypadku stwierdzenia raka gruczołu krokowego w badaniu histopatologicznym doraźnym u zmarłego dawcy narządów, bezwzględnym przeciwwskazaniem do przeszczepienia z uwagi na nieakceptowalnie wysokie ryzyko przeniesienia nowotworu będzie: 1) rak gruczołu krokowego przekraczający granicę prostaty; 2) rak nieprzekraczający torebki gruczołu z przerzutem do węzła chłonnego; 3) rak przekraczający torebkę gruczołu z przerzutem do węzła chłonnego; 4) każdy rak ograniczony do prostaty z Gleason score 9 (4+5); 5) rak ograniczony do prostaty z Gleason score 9 (5+4); 6) rak ograniczony do prostaty z Gleason score 9 (4+5) i przerzutami do węzła chłonnego. Prawidłowa odpowiedź to:
  96. 96
    U potencjalnego zmarłego dawcy narządów stwierdzono kolonizację dróg oddechowych oraz układu moczowego bakteriami z rodzaju Enterobacteriaceae opornymi na karbapenemy (CRE). Pobrane posiewy krwi nie wykazały wzrostu drobnoustrojów, nie stwierdzono również klinicznych cech zakażenia u potencjalnego dawcy. W tej sytuacji należy:
  97. 97
    Metodą referencyjną w leczeniu zwężenia tętnicy nerkowej przeszczepionej nerki jest:
  98. 98
    Największe ryzyko rozwoju nowotworu po przeszczepieniu narządów unaczynionych występuje u chorego, któremu przeszczepiono:
  99. 99
    Zwężenie tętnicy nerki przeszczepionej jest powikłaniem zazwyczaj występującym w pierwszym roku po przeszczepieniu, którego częstość sięga około 10%. Zwężenie tętnicy nerkowej pojawiające się przed miejscem zespoleń naczyniowych jest najczęściej następstwem:
  100. 100
    Funkcją płynów do przechowywania narządów jest minimalizacja następstw uszkodzeń niedokrwienno-reperfuzyjnych oraz hipotermii. Płyn Belzera cechuje się: 1) składem zbliżonym do płynu zewnątrzkomórkowego; 2) składem zbliżonym do płynu wewnątrzkomórkowego; 3) możliwością rezerwacji nerek do 56 godzin; 4) niskim stężeniem sodu i wysokim potasu; 5) osmolarnością 370 mOsm/l. Prawidłowa odpowiedź to:
  101. 101
    Dawca rzeczywisty to dawca:
  102. 102
    Uszereguj nowotwory w kolejności od minimalnego do wysokiego ryzyka przeniesienia od dawcy do biorcy:
  103. 103
    Nefrotoksyczność inhibitorów m-TOR może przyjmować w nerce przeszczepionej postać: 1) białkowych złogów w świetle cewek nerkowych o morfologii przypominającej wałeczki w szpiczaku mnogim; 2) mikroangiopatii zakrzepowej (TMA); 3) zmian śródmiąższowych; 4) nefropatii nadciśnieniowej; 5) nefropatii toczniowej. Prawidłowa odpowiedź to:
  104. 104
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące postępowania w nefropatii związanej z zakażeniem BKV (wirus Polyoma BK):
  105. 105
    Przy podaniu preparatu tymoglobuliny obowiązują następujące zasady: 1) wykonanie próby uczuleniowej; 2) podanie nie mniej niż 2 mg/kg m.c. metyloprednizolonu dożylnie; 3) podanie dożylne leku przeciwhistaminowego; 4) monitorowanie stężenia aminotransferaz; 5) monitorowanie liczby erytrocytów we krwi. Prawidłowa odpowiedź to:
  106. 106
    Lekami indukującymi aktywność CYP3A są: 1) ryfampicyna; 2) karbamazepina; 3) duże dawki glikokortykosteroidów; 4) fenytoina; 5) werapamil. Prawidłowa odpowiedź to:
  107. 107
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia nadczynności przytarczyc po przeszczepieniu nerki: 1) podawanie witaminy D i jej analogów w przetrwałej nadczynności przytarczyc po przeszczepieniu nerki może się wiązać z nasileniem hiperkalcemii dlatego nie powinny być proponowane pacjentom; 2) leczeniem z wyboru jest chirurgiczne usunięcie przytarczyc; 3) u chorych z dobrą czynnością nerki przeszczepionej działania niepożądane cynakalcetu mogą powodować objawową hipokalcemię i hiperfosfatemię; 4) leczenie nadczynności przytarczyc po przeszczepieniu nerki nie ma żadnego znaczenia na zmiany kostne. Prawidłowa odpowiedź to:
  108. 108
    Optymalnymi warunkami w ocenie ryzyka związanego z planowaniem ciąży po przeszczepieniu nerki oraz nadzorem nad ciężarną biorczynią nerki, zgodnie z rekomendacjami ERA-EDTA oraz American Society of Transplantation są: 1) dobry stan zdrowia trzy miesiące po transplantacji uznawany jako optymalny czas do poczęcia po zabiegu; 2) stężenie kreatyniny <2 mg/dl; 3) białkomocz <1 g/dobę; 4) dobrze kontrolowane ciśnienie tętnicze nie więcej niż jednym lekiem; 5) stosowanie niskiej, podtrzymującej immunosupresji, opartej na lekach bezpiecznych dla ciężarnych. Prawidłowa odpowiedź to:
  109. 109
    Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące diagnostyki patomorfologicznej w przypadku podejrzenia nefropatii związanej z zakażeniem cytomegalowirusem: 1) zmiany mikroskopowe typowe dla nefropatii CMV występują w każdym przypadku zakażenia cytomegalowirusem; 2) w przypadku choroby CMV obraz mikroskopowy charakteryzuje się zapaleniem śródmiąższowo-cewkowym, czasem z reakcją ziarniniakową; 3) CMV wykazuje bezpośredni efekt cytopatyczny wyrażający się obecnością inkluzji wewnątrzjądrowych i cytoplazmatycznych w nabłonku cewkowym; 4) CMV może być jednym z czynników rozwoju ostrego odrzucania przeszczepu, ponieważ wirus zwiększa ekspresję antygenów HLA, interleukiny 2 i receptora IL-2; 5) najczęstszą formą nefropatii CMV jest glomerulopatia CMV. Prawidłowa odpowiedź to:
  110. 110
    Pacjentem średniego ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych uwzględnianych podczas kwalifikacji do przeszczepienia nerki jest pacjent: 1) powyżej 50. r. ż. bez objawów choroby niedokrwiennej serca; 2) z cukrzycą; 3) z licznymi czynnikami ryzyka wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych innymi niż cukrzyca; 4) z niewydolnością serca; 5) z przebytym zawałem serca. Prawidłowa odpowiedź to:
  111. 111
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zwężenia tętnicy nerki przeszczepionej: 1) pojawia się najczęściej w pierwszym roku po przeszczepieniu; 2) może manifestować się objawami ostrej niewydolności nerek; 3) złotym standardem w diagnostyce zwężenia tętnicy nerkowej jest badanie ultrasonograficzne Doppler; 4) zabiegi inwazyjne są wskazane, gdy pogorszenie czynności nerki postępuje lub są trudności w utrzymaniu bezpiecznych wartości ciśnienia tętniczego, a kolejne badania obrazowe sugerują postęp zwężenia; 5) powikłaniami po angioplastyce może być pęknięcie naczynia lub zakrzepica, które mogą prowadzić do utraty graftu. Prawidłowa odpowiedź to:
  112. 112
    Odrzucanie zależne od przeciwciał stwierdzane jest na podstawie kryteriów: 1) obecności w surowicy pacjenta przeciwciał przeciwko antygenom zgodności tkankowej dawcy lub innych antygenów; 2) obecności cytokin, cytotoksycznych komórek T CD8+ oraz makrofagów; 3) charakterystycznego obrazu morfologicznego, innego dla aktywnego i przewlekłego odrzucania zależnego od przeciwciał; 4) obecności powstałych de novo przeciwciał przeciwko antygenom zgodności tkankowej dawcy w ciągu pierwszych 48 godzin po transplantacji; 5) wykładników aktualnej lub niedawnej reakcji autoprzeciwciał ze śródbłonkiem - konieczne stwierdzenie co najmniej jednego z trzech: linijne złogi C4d dopełniacza w kapilarach okołocewkowych lub zapalenie mikrokrążenia lub zwiększona ekspresja transkryptów/klasyfikatorów genów silnie związanych z odrzucaniem zależnym od przeciwciał w tkance nerkowej. Prawidłowa odpowiedź to:
  113. 113
    U biorcy wątroby w obrazie patomorfologicznym bioptatu wątroby stwierdzono cechy odrzucania T komórkowego RAI<4. Wskaż właściwe postępowanie:
  114. 114
    Którego leku immunosupresyjnego nie należy kojarzyć z allopurynolem ze względu na duże ryzyko supresji szpiku (agranulocytozy)?
  115. 115
    Wskaż mechanizm przeciwwirusowego działania gancyklowiru:
  116. 116
    Wskaż leki potencjalnie skuteczne w leczeniu procesu odrzucania zależnego od przeciwciał: 1) inhibitory proteazomu - bortezomib; 2) przeciwciało anty-CD38 - daratumumab; 3) tocilizumab; 4) rytuksymab; 5) imlifidaza. Prawidłowa odpowiedź to:
  117. 117
    Wskaż wynik serologicznej próby krzyżowej pomiędzy dawcą i biorcą, który jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu transplantacji nerki: 1) CM (cross-match) CDC (cytotoksyczność zależna od dopełniacza) ujemny na limfocytach T i B; 2) CM CDC ujemny na limfocytach T i B, dodatni na limfocytach B; 3) CM CDC na limfocytach T i B dodatni, a z DTT ujemny; 4) CM CDC na limfocytach B dodatni, a z DTT ujemny; 5) CM CDC na limfocytach T i B dodatni, z DTT dodatni. Prawidłowa odpowiedź to:
  118. 118
    Wskaż mechanizm działania belataceptu:
  119. 119
    Obecność przeciwciał anty-MICA (Major Histocompatibility Complex Class I-related Molecule A) wykazuje związek z ryzykiem:
  120. 120
    Alemtuzumab jest przeciwciałem monoklonalnym i deplecyjnym. Punktem uchwytu tego leku jest receptor CD52. Znajduje się on na powierzchni: