Do poradni zgłasza się 19-letni pacjent chorujący od dzieciństwa na astmę. W wywiadzie brak innych chorób przewlekłych. Trenuje rekreacyjnie tenis. Pomimo optymalnego leczenia niską dawką wziewnego glikokortykosteroidu z formoterolem, jako leczenia podtrzymującego oraz doraźnego, zgłasza uporczywy kaszel po zakończeniu treningu, a epizodycznie także duszność w trakcie wysiłku. Pacjent ma prawidłowo ustrukturyzowany trening oraz przestrzega zaleceń dotyczących rozgrzewki przed treningiem. Jak można zoptymalizować leczenie farmakologiczne tego pacjenta?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychUporczywy kaszel powysiłkowy mimo dobrej rozgrzewki u chorego na MART rozwiązuje dodatkowa dawka wGKS-formoterol przed wysiłkiem, nie zmiana leku.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego na astmę leczonego schematem wGKS-formoterol jako terapią podtrzymującą i doraźną, z utrzymującym się skurczem oskrzeli indukowanym wysiłkiem mimo prawidłowej rozgrzewki, optymalizacją jest dodatkowe przyjęcie dawki niskiej wGKS-formoterol 10-20 minut przed wysiłkiem — spójne z logiką schematu MART, w którym ten sam inhalator pełni funkcję doraźną.
Dlaczego nieGlobalna Inicjatywa Zwalczania Astmy (GINA), raport roczny, 2024, rozdział o skurczu oskrzeli indukowanym wysiłkiem
Draft: claude-sonnet 2026-10-01