U 60-letniej chorej z chorobą śródmiąższową płuc w przebiegu zapalenia skórno-mięśniowego, po 3 miesiącach leczenia immunosupresyjnego stwierdzono prawidłowe objętości płuc (FEV1, FVC, TLC) oraz bardzo znacznie obniżoną pojemność dyfuzyjną płuc (TLCO 22% wartości należnej). Które z postępowań diagnostycznych jest w tej sytuacji najbardziej uzasadnione?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychGdy TLCO spada dużo bardziej, niż tłumaczy to choroba śródmiąższowa, trzeba szukać nadciśnienia płucnego i zatorowości.
Pełne wyjaśnienie ›
Gdy obniżenie TLCO jest znacznie głębsze, niż wynikałoby to z zachowanych objętości płuc i stabilnego obrazu choroby śródmiąższowej, najbardziej uzasadnione jest wykluczenie współistniejącego nadciśnienia płucnego oraz zatorowości płucnej - te stany same w sobie upośledzają dyfuzję gazów niezależnie od zmian miąższowych i są częste w chorobach tkanki łącznej.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie chorób płuc, CMKP, interpretacja nieproporcjonalnego obniżenia TLCO w ILD
Draft: claude-sonnet 2026-10-01