Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 32-letni pacjent od 12 lat leczony na astmę. Skarży się na występujące od kilku miesięcy napady nieproduktywnego kaszlu oraz duszności minimum 5 dni w tygodniu. Duszność wybudza go niemal każdej nocy. W ostatnim roku wystąpiły dwa zaostrzenia wymagające włączenia doustnego glikokortykosteroidu. Aktualnie leczony jest wziewnym glikokortykosteroidem w średniej dawce z formoterolem jako leczenie podtrzymujące oraz glikokortykosteroidem w niskiej dawce z formoterolem podawanym doraźne. W wywiadzie alergiczny nieżyt nosa dobrze kontrolowany donosowym mometazonem. W spirometrii FEV1 2.21 L (z-score -4,05), FVC 4,72 (z-score -1,38), FEV1/FVC 57% (z-score -4,19). W morfologii krwi obwodowej liczba eozynofilów 720/μL. Stężenie całkowitego IgE wynosiło 140 U/mL. W terapii tego pacjenta najmniej preferowane jest zastosowanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychPrzy tylu celowanych opcjach biologicznych i LAMA, montelukast jest tu najsłabszym wyborem.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z astmą eozynofilową (eozynofilia 720/µL, IgE 140 j.m./ml, dodatni wywiad alergiczny) spośród wymienionych opcji terapia przeciwleukotrienowa montelukastem ma najsłabsze uzasadnienie - pozostałe leki (LAMA jako terapia dodana do wGKS-LABA oraz leki biologiczne celowane w IgE lub eozynofile) mają silniejsze podstawy w tym konkretnym fenotypie choroby.
Dlaczego nieGlobal Strategy for Asthma Management and Prevention (GINA), 2025, dobór terapii dodanej w astmie ciężkiej wg fenotypu
Draft: claude-sonnet 2026-10-01