W leczeniu chorych na cukrzycę typu 2, u których występuje albuminuria w ramach leczenia nefroprotekcyjnego należy zastosować:
- patiromer;
- inhibitor konwertazy angiotensyny lub bloker receptora angiotensynowego;
- inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego typu 2;
- diuretyk tiazydopodobny;
- finerenon.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychNephroprotekcja w cukrzycy opiera się na triadzie: blokada RAAS, SGLT2i oraz finerenon.
Pełne wyjaśnienie ›
Leczenie nefroprotekcyjne w cukrzycy typu 2 z albuminurią obejmuje bezwzględnie blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (inhibitor konwertazy angiotensyny lub ARB - pkt 2), inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego typu 2 (SGLT2i - pkt 3) oraz niesteroidowy antagonistę receptorów mineralokortykoidowych, taki jak finerenon (pkt 5). Patiromer jest wiązaczem potasu stosowanym w hiperkaliemii, a diuretyki tiazydopodobne stosuje się głównie hipotensyjnie, choć nie stanowią one podstawy specyficznej nefroprotekcji wymienionej w tej grupie.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, Polskie Towarzystwo Diabetologiczne
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09