Które przypadki są wskazaniem do zastosowania „nieżywej” szczepionki przeciwko półpaścowi:
- osoby po przebyciu pierwotnego zakażenia wirusem ospy wietrznej (VZV) lub które otrzymały szczepienie przeciwko temu zakażeniu;
- osoby w wieku ≥50 lat;
- osoby w wieku ≥60 lat;
- osoby w wieku ≥18 lat z cukrzycą;
- osoby w wieku ≥18 lat chorujące na zapalne choroby autoimmunizacyjne.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Uwagi zgłoszone na stronie CEM: Uwaga 1: wskazania do przyjecia szczepionki p vzv maja wszystkie osoby powyzej 50 roku zycia wiec takze osoba w wieku 60 lat
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychWskazanie do nieżywej szczepionki przeciwko półpaścowi obejmuje osoby w wieku ≥50 lat, a także osoby od 18. roku życia z cukrzycą lub z zapalnymi chorobami autoimmunizacyjnymi.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje B (1,2,4,5): wskazaniem do zastosowania nieżywej szczepionki przeciwko półpaścowi są osoby po przebytym pierwotnym zakażeniu VZV lub po szczepieniu (1), osoby w wieku ≥50 lat (2) oraz osoby w wieku ≥18 lat z cukrzycą (4) lub z zapalnymi chorobami autoimmunizacyjnymi (5). W uwadze zgłoszonej na stronie CEM zwrócono uwagę, że wskazanie obejmuje wszystkie osoby starsze niż granica z twierdzenia 2, więc także osoby z twierdzenia 3; twierdzenie 3 mieści się w twierdzeniu 2.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie chorób zakaźnych (CMKP 2023), szczepienia ochronne: półpasiec
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-22