Do gabinetu diabetologa zgłosił się 38-letni otyły mężczyzna (BMI 31,9 kg/m2), skierowany przez lekarza POZ, ze świeżo zdiagnozowaną cukrzycą. W dostarczonych badaniach: morfologia w normie, ↑AlAT 64 U/l, AspAT 29 U/l, cholesterol całkowity 233 mg/dl, HDL 45 mg/dl, LDL 161 mg/dl, non-HDL 188 mg/dl, triglicerydy 135 mg/dl, TSH 2,099 μIU/ml, kwas moczowy 6,9 mg/dl, mocz w normie (bez glukozurii i albuminurii), glukoza 179 mg/dl (9,9 mmol/l), HbA1c 7,90%, C-peptyd 2,63 ng/ml, HOMA IR 2,40, przeciwciała anty-GAD 948,1 IU/ml. Na podstawie wyników badań należy:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychWysokie miano anty-GAD przebija obraz zespołu metabolicznego - otyły pacjent z silnie dodatnimi przeciwciałami to wciąż LADA, nie cukrzyca typu 2.
Pełne wyjaśnienie ›
Mimo obrazu sugerującego zespół metaboliczny (otyłość, podwyższone HOMA-IR, prawdopodobne stłuszczenie wątroby), bardzo wysokie miano przeciwciał anty-GAD (948,1 IU/ml) jest rozstrzygające i wskazuje na autoimmunologiczne podłoże cukrzycy - u tego pacjenta należy rozpoznać cukrzycę typu 1 u dorosłych (LADA), a otyłość i insulinooporność są współistniejącymi, niezależnymi zjawiskami.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2023, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30