34-letni otyły informatyk z cukrzycą typu 2 samodzielnie skrócił odstęp pomiędzy dawkami semaglutydu 1 mg z 7 do 5 dni, uzasadniając decyzję zauważalnym wzrostem łaknienia i glikemii od 5 dnia po podaniu leku, a niewystępowaniem tych zaburzeń przy częstszym dawkowaniu. Co powinien w tej sytuacji poradzić pacjentowi lekarz?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychPrzy leku o siedmiodniowym okresie półtrwania skrócenie odstępu o dzień czy dwa nie jest ryzykiem — jest korektą pod obserwację pacjenta.
Pełne wyjaśnienie ›
Semaglutyd ma długi okres półtrwania (ok. 7 dni), dzięki czemu skrócenie odstępu między dawkami o 1-2 dni nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa (efektywna dawka tygodniowa rośnie tylko nieznacznie). Pacjent samodzielnie zaobserwował powtarzalny wzorzec nawrotu łaknienia i hiperglikemii przy końcu 7-dniowego odstępu, co sugeruje spadek skuteczności leku pod koniec interwału — w tej sytuacji uzasadnione jest zaakceptowanie jego decyzji o nieco częstszym dawkowaniu, zamiast sztywnego trzymania się schematu, który u tego chorego przestaje działać.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30