Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące niewydolności serca (HF) u osób z cukrzycą:
- cukrzyca predysponuje do rozwoju niewydolności serca;
- prawidłowe stężenie peptydów natriuretycznych czyni rozpoznanie HF mało prawdopodobnym;
- leczenie inhibitorem neprylizyny należy rozważyć jako leczenie pierwszego rzutu niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową;
- iwabradynę należy stosować u pacjentów z migotaniem przedsionków i częstością akcji serca >75 uderzeń/minutę;
- stymulacja resynchronizująca jest szczególnie polecana u chorych z cukrzycą oraz migotaniem przedsionków.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychIwabradyna i CRT potrzebują rytmu zatokowego — w migotaniu przedsionków ich rola wygląda zupełnie inaczej.
Pełne wyjaśnienie ›
Fałszywe są stwierdzenia: iwabradyna nie powinna być stosowana u pacjentów z migotaniem przedsionków (działa poprzez kanały If węzła zatokowo-przedsionkowego i wymaga rytmu zatokowego) oraz stymulacja resynchronizująca nie jest szczególnie polecana u chorych z migotaniem przedsionków (jej najlepiej udokumentowana korzyść dotyczy rytmu zatokowego z blokiem lewej odnogi). Pozostałe stwierdzenia (predyspozycja cukrzycy do HF, wartość peptydów natriuretycznych, ARNI jako lek pierwszego rzutu w HFrEF) są prawdziwe.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30