65-letni mężczyzna chorujący na cukrzycę typu 2 od 15 lat, z nadciśnieniem tętniczym, zgłosił się na kontrolną wizytę do poradni diabetologicznej. Badania laboratoryjne: trójglicerydy 320 mg/dl, LDL-cholesterol 140 mg/dl, HDL-cho-lesterol 35 mg/dl, HbA1c 7,1%. Dotychczasowe leczenie: metformina 3x 1000 mg, agonista GLP-1, bisoprolol 5 mg, walsartan 160 mg. Choremu należy zaproponować zastosowanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychZanim sięgnie się po leki skojarzone, trzeba najpierw wykorzystać pełną, wysoką dawkę samej statyny.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego ze złym profilem lipidowym (trójglicerydy 320 mg/dl, LDL 140 mg/dl, HDL 35 mg/dl) mimo leczenia agonistą GLP-1 i optymalnej kontroli glikemii (HbA1c 7,1%) należy zastosować statynę w wysokiej intensywności (atorwastatyna 40-80 mg/dobę) — LDL jest istotnie powyżej celu dla chorego z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka, a wysoka intensywność statyny jest podstawą terapii przed rozważeniem leków skojarzonych.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30