65-letni pacjent z cukrzycą typu 2 od 20 lat z licznymi powikłaniami makro- i mikronaczyniowymi z niewydolnością nerek w stadium A3G4 wg KIDGO, masa ciała 75 kg, BMI 29,5 kg/m2. Dotychczas leczony metforminą 3x 500 mg, gliklazydem MR 30 mg 1x i dulaglutydem 3,0 mg. W badaniach laboratoryjnych poziom HbA1c 6,7%, AST 42 U/ml, trójglicerydy 185 mg/dl. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące leczenia cukrzycy u tego pacjenta:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychPrzy CKD A3G4 metformina i sulfonylomocznik odchodzą, a miejsce po nich zajmuje nefroprotekcyjna flozyna.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z wieloletnią cukrzycą typu 2, licznymi powikłaniami i CKD w stadium A3G4 wg KDIGO, przy dobrym wyrównaniu glikemicznym (HbA1c 6,7%), należy odstawić gliklazyd (ryzyko hipoglikemii przy niskim eGFR) i metforminę (przeciwwskazana poniżej eGFR 30), zastąpić je nefroprotekcyjną flozyną (dapagliflozyna lub empagliflozyna, z udowodnioną korzyścią nerkową niezależną od glikemii) i utrzymać dulaglutyd w dotychczasowej dawce, bezpieczny nawet w zaawansowanej CKD.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30