62-letni mężczyzna z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową lewej komory 20% stosuje empagliflozynę. W wywiadzie nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, nadwaga (BMI=27 kg/m2). Dotychczas nie miał zaburzeń gospodarki węglowodanowej. W badaniu laboratoryjnym wykonanym przy przyjęciu do szpitala stężenie glukozy wynosiło 120 mg/dl. Jaki powinien być kolejny krok w celu poszerzenia diagnostyki zaburzeń gospodarki węglowodanowej?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychFlozyna zakłamuje glikemię i OGTT -- HbA1c pozwala ocenić metabolizm węglowodanów bez przerywania leczenia serca.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego stosującego empagliflozynę, u którego przy przyjęciu stwierdzono glikemię 120 mg/dl, właściwym krokiem do poszerzenia diagnostyki zaburzeń gospodarki węglowodanowej jest wykonanie HbA1c -- flozyna zmienia wyniki pomiarów glukozy (glukozuria, obniżenie glikemii niezależnie od rzeczywistego stanu metabolicznego), przez co bezpośrednie badanie glikemii lub OGTT w trakcie jej stosowania byłoby zakłamane, podczas gdy HbA1c odzwierciedla średnią glikemię z ostatnich tygodni niezależnie od aktualnego leczenia flozyną.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę -- diagnostyka zaburzeń gospodarki węglowodanowej u chorego stosującego inhibitor SGLT2, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30