50-letni pacjent z cukrzycą typu 2 leczony gliklazydem, BMI 24 kg/m², prowadzi nieregularny tryb pracy (zmienność posiłków) i zgłasza epizody ciężkiej hipoglikemii. Jaka jest najlepsza decyzja terapeutyczna?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychNieregularne posiłki i sulfonylomocznik to zła kombinacja — przy takim trybie pracy lepiej sprawdza się lek, który sam nie wywołuje hipoglikemii.
Pełne wyjaśnienie ›
U pacjenta z nieregularnym trybem pracy i zmiennością posiłków, doświadczającego epizodów ciężkiej hipoglikemii na gliklazydzie, najlepszym rozwiązaniem jest odstawienie pochodnej sulfonylomocznika i rozważenie leku o niskim ryzyku hipoglikemii (np. inhibitora SGLT-2 lub DPP-4) albo insulinoterapii wspartej ciągłym monitorowaniem glikemii, w zależności od indywidualnych potrzeb glikemicznych.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — dobór leku przeciwcukrzycowego a ryzyko hipoglikemii, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30