45-letni pacjent z cukrzycą typu 2, BMI 31 kg/m², leczony empagliflozyną + metforminą. HbA1c utrzymuje się na poziomie 7,8% mimo przestrzegania zaleceń. Którą opcję intensyfikacji leczenia, zgodną z rekomendacjami PTD 2025, należy zastosować w celu uniknięcia hipoglikemii i zminimalizowania ryzyka przyrostu masy ciała?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychGdy trzeba dołożyć lek bez ryzyka hipoglikemii i z korzyścią dla masy ciała, agonista GLP-1 wygrywa z sulfonylomocznikiem i insuliną.
Pełne wyjaśnienie ›
U pacjenta z otyłością i niedostatecznie wyrównaną cukrzycą mimo leczenia empagliflozyną i metforminą właściwą intensyfikacją, która nie zwiększa ryzyka hipoglikemii i sprzyja dodatkowej redukcji masy ciała, jest dołączenie agonisty receptora GLP-1 (dulaglutydu).
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — intensyfikacja leczenia minimalizująca hipoglikemię i przyrost masy ciała, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30