39-letni mężczyzna z otyłością stwierdzoną od dzieciństwa i cukrzycą typu 1 zgłosił się do poradni diabetologicznej celem podjęcia optymalnej formy terapii dla uzyskania redukcji masy ciała i poprawy kontroli glikemii. Pomimo podejmowania prób stosowania różnych form diety, w tym pod kontrolą dietetyka klinicznego, aktywności fizycznej pod kontrolą fizjoterapeuty, chory nie uzyskiwał redukcji masy ciała (BMI 33 kg/m2) ani optymalnych glikemii. Jaką decyzję w zakresie dalszych form terapii powinien podjąć prowadzący diabetolog wraz z pacjentem?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychInsulina zostaje podstawą cukrzycy typu 1, ale gdy dieta i wysiłek nie radzą sobie z otyłością, agonista GLP-1 potrafi dołożyć to, czego brakuje.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego na cukrzycę typu 1 ze współistniejącą otyłością, u którego reedukacja dietetyczna i wysiłek fizyczny pod kontrolą specjalistów nie przyniosły redukcji masy ciała ani poprawy glikemii, po wykluczeniu wtórnych przyczyn otyłości uzasadnione jest dołączenie agonisty receptora GLP-1 lub podwójnego agonisty GLP-1/GIP jako terapii wspomagającej, mimo że główną terapią cukrzycy typu 1 pozostaje insulinoterapia.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — leczenie otyłości współistniejącej z cukrzycą typu 1, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30