Kryteria rozpoznawania ciężkiej kwasicy ketonowej to:
- glikemia zazwyczaj powyżej 200 mg/dl;
- stężenie wodorowęglanów poniżej 10 mmol/l;
- stężenie wodorowęglanów poniżej 18 mmol/l;
- pH poniżej 7,3;
- pH poniżej 7,0;
- ketonemia (beta-hydroksymaślan) >6 mmol/l.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychCiężka kwasica ketonowa to nie każda kwasica — liczą się bardziej rygorystyczne progi: pH poniżej 7,0, wodorowęglany poniżej 10 i ketony powyżej 6 mmol/l.
Pełne wyjaśnienie ›
Kryteria ciężkiej kwasicy ketonowej obejmują glikemię zazwyczaj powyżej 200 mg/dl, stężenie wodorowęglanów poniżej 10 mmol/l, pH poniżej 7,0 oraz ketonemię (beta-hydroksymaślan) powyżej 6 mmol/l — to właśnie te progi, bardziej rygorystyczne niż w łagodniejszych postaciach kwasicy, definiują postać ciężką.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — klasyfikacja ciężkości kwasicy ketonowej, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30