Jednym z ostrych powikłań cukrzycy w przebiegu hipergliekmii jest stan hiperglikemiczno-hipermolalny, który rozwija się w następstwie opóźnionego rozpoznania cukrzycy typu 2, jej nieadekwatnego leczenia, w przebiegu udaru mózgu lub zawału serca. Laboratoryjne kryteria rozpoznania wymieniono poniżej. Wskaż wyjątek:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychStan hiperglikemiczno-hipermolalny wymaga molalności co najmniej 320 mOsm/kg - zakres 280-320 to za mało, by go rozpoznać.
Pełne wyjaśnienie ›
Wyjątkiem wśród kryteriów rozpoznania stanu hiperglikemiczno-hipermolalnego jest podana molalność osocza 280-320 mOsm/kg H2O - rozpoznanie tego stanu wymaga efektywnej osmolalności co najmniej 320 mOsm/kg H2O, a nie wartości mieszczącej się w zakresie do 320 (czyli w istocie prawidłowej lub granicznej).
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2023, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30