U pacjenta z cukrzycą typu 1 zdiagnozowano chorobę Gravesa Basedowa (TSH <0,001 µIU/ml) i włączono tyreostatyk. Pacjent powinien być poinformowany o potencjalnym wpływie zaburzeń hormonalnych tarczycy na gospodarkę węglowodanową. W tym przypadku należy:
- zalecać stosowanie takich samych, jak dotychczas dawek insuliny, ale ze znacznie większą samokontrolą glikemii;
- zalecać stosowanie mniejszych niż dotychczas dawek insuliny;
- zalecać stosowanie większych niż dotychczas dawek insuliny;
- zastosować agonistę GLP-1 lub podwójnego agonistę GLP-1/GIP w celu zabezpieczenia chorego przed wzrostem masy ciała w czasie wyrównywania zaburzeń hormonalnych tarczycy;
- zastosować samokontrolę przy pomocy glukometru z uwagi na wpływ tyreostatyku na odczyty z systemu ciągłego monitorowania stężenia glukozy.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychLeczenie nadczynności tarczycy zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę — trzeba zmniejszać dawki, nie zwiększać.
Pełne wyjaśnienie ›
Nierozpoznana, narastająca nadczynność tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa) zwykle zwiększa zapotrzebowanie na insulinę jeszcze przed jej rozpoznaniem; po włączeniu tyreostatyku i normalizacji funkcji tarczycy zapotrzebowanie na insulinę spada, dlatego chory powinien być poinformowany o konieczności stosowania mniejszych niż dotychczas dawek insuliny w miarę wygaszania nadczynności, pod ścisłą samokontrolą glikemii.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — wpływ zaburzeń hormonalnych tarczycy na gospodarkę węglowodanową, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30