Lekarz POZ skierował otyłego pacjenta z wieloletnią cukrzycą typu 2 leczoną insuliną, semaglutydem i flozyną celem objęcia dalszą specjalistyczną opieką. Diabetolog zalecił m.in. kontrolowaną aktywność fizyczną pod postacią regularnych spacerów celem redukcji zapotrzebowania na insulinę. Z uwagi na obecność zaawansowanej neuropatii lekarz zalecił stosowanie systemu CGM z funkcją alarmu dźwiękowego. Jakie powinny być docelowe zakresy glikemii podczas stosowania aktywności fizycznej u tego pacjenta?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychU chorego z zaawansowaną neuropatią i insuliną cel glikemii w trakcie wysiłku podnosi się do 126–180 mg/dl, by uniknąć niewyczuwalnej hipoglikemii.
Pełne wyjaśnienie ›
U otyłego chorego na cukrzycę typu 2 leczonego insuliną, semaglutydem i flozyną, z zaawansowaną neuropatią (ryzyko nieświadomości hipoglikemii), rozpoczynającego regularną aktywność fizyczną, bezpiecznym docelowym zakresem glikemii w trakcie wysiłku jest 126–180 mg/dl — wyższy niż standardowy, by zabezpieczyć przed niedocukrzeniem u chorego leczonego insuliną z upośledzonym odczuwaniem hipoglikemii.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — aktywność fizyczna u chorych leczonych insuliną, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30