39-letni mężczyzna z otyłością i cukrzycą typu 2 zgłosił się do poradni diabetologicznej celem podjęcia optymalnej formy terapii dla uzyskania redukcji masy ciała i poprawy kontroli glikemii. Pomimo podejmowania prób stosowania różnych form diety, w tym pod kontrolą dietetyka klinicznego, aktywności fizycznej pod kontrolą fizjoterapeuty, chory nie uzyskiwał redukcji masy ciała (BMI 33 kg/m2) ani optymalnych glikemii. Chory dotychczas stosował metforminę w dawce 2x 1000 mg o przedłużonym czasie uwalniania. Jaką decyzję w zakresie dalszych form terapii powinien podjąć prowadzący diabetolog wraz z pacjentem?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychBrak efektu diety i metforminy u otyłego chorego z cukrzycą typu 2 to wskazanie do dołączenia agonisty GLP-1, bez zbędnych dodatkowych badań przesiewowych.
Pełne wyjaśnienie ›
U otyłego chorego na cukrzycę typu 2, który mimo intensywnych prób behawioralnych nie uzyskuje redukcji masy ciała ani optymalnej glikemii na metforminie, po wykluczeniu wtórnych przyczyn otyłości i reedukacji żywieniowej właściwym krokiem jest dołączenie agonisty receptora GLP-1 lub podwójnego agonisty GLP-1/GIP, ze względu na ich udowodnioną skuteczność w redukcji masy ciała i poprawie kontroli glikemii.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — leczenie otyłości współistniejącej z cukrzycą typu 2, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30