Otępienie w chorobie Parkinsona:
- dotyczy 30-40% chorych w badaniach przesiewowych i nawet 80-85% w badaniach longitudinalnych;
- czynnikami ryzyka rozwoju otępienia jest długość trwania choroby Parkinsona oraz wiek pacjenta;
- zaburzenia poznawcze zakłócają sprawność funkcjonalną niezależnie od objawów ruchowych czy autonomicznych pacjenta;
- jest zjawiskiem wtórnym do choroby zasadniczej - tzw. zasada jednego roku odstępu pomiędzy postawionym rozpoznaniem;
- jest najczęstszym rodzajem otępienia.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychWedług klucza CEM otępienie w chorobie Parkinsona jest wtórne do choroby zasadniczej i zależy od wieku oraz czasu trwania choroby, ale nie jest najczęstszym rodzajem otępienia.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM uznaje za prawdziwe twierdzenia 1-4 o otępieniu w chorobie Parkinsona: dotyczy 30-40% chorych w badaniach przesiewowych i nawet 80-85% w badaniach longitudinalnych (1), czynnikami ryzyka są długość trwania choroby i wiek (2), zaburzenia poznawcze zakłócają sprawność funkcjonalną niezależnie od objawów ruchowych czy autonomicznych (3), a otępienie jest zjawiskiem wtórnym do choroby zasadniczej (4). Twierdzenie 5, że jest najczęstszym rodzajem otępienia, klucz uznaje za nieprawdziwe.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie GERIATRII (moduł specjalistyczny, CMKP), dział o chorobie Parkinsona i otępieniu u osób starszych
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-22