Nadciśnienie tętnicze pojawia się w trakcie leczenia onkologicznego (np. inhibitory VEGF, TKI) lub też stosowania leków nieonkologicznych (np. NLPZ, sterydy). W trakcie tego leczenia szczególnie zalecane jest zastosowanie:
- ACE inhibitory/ARB;
- beta-adrenolityki;
- antagoniści wapnia nie-dihydropirydynowi;
- doksazosyna;
- antagoniści wapnia dihydropirydynowi.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychW nadciśnieniu tętniczym u chorych onkologicznych unika się niedihydropirydynowych antagonistów wapnia z powodu interakcji lekowych z terapią celowaną.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorych z nadciśnieniem tętniczym związanym z leczeniem onkologicznym pierwszym wyborem pozostają inhibitory konwertazy angiotensyny lub sartany oraz beta-adrenolityki, a spośród antagonistów wapnia preferuje się pochodne dihydropirydynowe. Niedihydropirydynowi antagoniści wapnia są mniej korzystni, ponieważ hamują izoenzym CYP3A4 i nasilają działanie wielu leków celowanych.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące kardioonkologii, 2022, ESC
Draft: claude-sonnet 2026-09-18