W leczeniu ostrej zatorowości płucnej pośredniego ryzyka:
- nie zaleca się stosowania nowych doustnych antykoagulantów (NOAC) u osób z zespołem antyfosfolipidowym;
- należy rozpoczynać terapię heparyną niefrakcjonowaną lub drobnocząsteczkową;
- stosowanie dabigatranu rozpoczyna się po 3 dniach stosowania leczenia pozajelitowego;
- przezskórne leczenie z użyciem cewnika stosuje się przy pogorszeniu stanu hemodynamicznego;
- w terapii przewlekłej należy stosować preferencyjnie antagonistów witaminy K.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychW zatorowości płucnej pośredniego ryzyka NOAC nie są zalecane u chorych z zespołem antyfosfolipidowym, a leczenie przezskórne rezerwuje się dla pogorszenia hemodynamicznego.
Pełne wyjaśnienie ›
W leczeniu ostrej zatorowości płucnej pośredniego ryzyka nie zaleca się stosowania nowych doustnych antykoagulantów u chorych z zespołem antyfosfolipidowym, ponieważ ich skuteczność w tej grupie jest niepewna, a leczenie przezskórne z użyciem cewnika jest zarezerwowane dla chorych, u których dochodzi do pogorszenia stanu hemodynamicznego, co odpowiada stwierdzeniom 1 i 4.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące zatorowości płucnej, 2019, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18