Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia przeciwzakrzepowego w migotaniu przedsionków (AF):
- w celu zapobiegania udarom mózgu przerwy w stosowaniu doustnego leczenia przeciwkrzepliwego (OAC) powinny być minimalizowane;
- leczenie pomostowe nie wydaje się korzystne, z wyjątkiem pacjentów z mechanicznymi protezami zastawek serca;
- nie zaleca się doustnych leków przeciwzakrzepowych niebędących antagonistą witaminy K (NOAC) u pacjentów z AF po przebytym udarze mózgu;
- u pacjentów z AF i incydentem ciężkiego aktywnego krwawienia zaleca się przerwanie doustnych antykoagulantów (OAC) do czasu wyeliminowania przyczyny krwawienia;
- zaleca się rutynową kwalifikację do wyłączenia lub zamknięcia uszka lewego przedsionka (LAA).
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychW migotaniu przedsionków należy minimalizować przerwy w antykoagulacji, unikać rutynowego leczenia pomostowego poza chorymi z protezami mechanicznymi i przerywać leczenie tylko przy ciężkim czynnym krwawieniu.
Pełne wyjaśnienie ›
W leczeniu przeciwzakrzepowym migotania przedsionków zaleca się minimalizowanie przerw w doustnej antykoagulacji, unika się rutynowego leczenia pomostowego poza chorymi z mechanicznymi protezami zastawek, a w przypadku ciężkiego, czynnego krwawienia zaleca się czasowe przerwanie antykoagulacji do czasu opanowania jego przyczyny, co odpowiada zestawowi 1, 2, 4.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące migotania przedsionków, 2024, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18