50-letni pacjent z cukrzycą t.2, po przebytym przed rokiem TIA, zgłosił się do Oddziału Ratunkowego z powodu nagłej, silnej duszności. Na podstawie angio-TK rozpoznano zatorowość płucną. W echo serca stwierdzono stosunek wymiaru podstawnego RV/LV 1,5; TRPG 50 mmHg, AccT 55 ms. W badaniach laboratoryjnych poziom TnI i BNP istotnie podwyższony. W trakcie wykonywania badania chory stracił przytomność. Wówczas parametry życiowe: RR 75/50, AS 130/min, SpO2 80%. W tej sytuacji leczeniem z wyboru jest:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychW zatorowości płucnej wysokiego ryzyka z niestabilnością hemodynamiczną leczeniem z wyboru jest dożylna fibrynoliza wraz ze wsparciem presyjnym, nie duże objętości płynów.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z zatorowością płucną wysokiego ryzyka, z hipotensją, tachykardią, hipoksemią i utratą przytomności, leczeniem z wyboru jest tlenoterapia, dożylna fibrynoliza oraz wsparcie krążenia lekiem obkurczającym naczynia, najczęściej noradrenaliną, natomiast agresywne, duże objętości płynów dożylnych są w tej sytuacji niewskazane, ponieważ mogą nasilić niewydolność prawej komory.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące rozpoznawania i postępowania w ostrej zatorowości płucnej, 2019, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18