Pacjent 58 lat, z ciężką pierwotną niedomykalnością mitralną, bezobjawowy. W ostatnim TTE stwierdzono LVEF65%, wymiar lewej komory; końcoworozkurczowy-LVEDD=52mm, końcowoskurczowy-LVESD=42mm, lewy przedsionek=56mm, ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej 40mmHg. W ciągu ostatniego roku obserwowano stopniowy wzrost wymiarów lewej komory i przedsionka. Które z poniższych działań jest najbardziej uzasadnione?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychU bezobjawowego chorego z ciężką pierwotną niedomykalnością mitralną przekroczenie progu wymiaru końcowoskurczowego lewej komory jest samodzielnym wskazaniem do planowej naprawy zastawki.
Pełne wyjaśnienie ›
Wzrost wymiaru końcowoskurczowego lewej komory powyżej 40 mm oraz postępujące powiększanie lewego przedsionka u bezobjawowego chorego z ciężką pierwotną niedomykalnością mitralną są uznanymi kryteriami kwalifikującymi do planowej naprawy zastawki mitralnej, wykonywanej zanim dojdzie do nieodwracalnego remodelingu lewej komory. Zachowana frakcja wyrzutowa nie wyklucza wskazań zabiegowych, jeśli spełnione są kryteria wymiarowe.
Dlaczego nieWytyczne ESC/EACTS dotyczące leczenia wad zastawkowych serca, 2021, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18