PES · Kardiologia

Sesja jesień 2025

120 pytań CEM z testu PES z kardiologii (sesja jesień 2025) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 66 z 92 zdających (72 %); 1 unieważnione.

1
U 48-letniej kobiety leczonej z powodu tocznia układowego hydroksychlorochiną i prednizonem, po skręceniu stawu skokowego wystąpiła zatorowość płucna pośredniego-wysokiego ryzyka. Po wypisie zalecono apiksaban 2x5mg i kontrolę ambulatoryjną po 3 miesiącach. U tej pacjentki:
2
Na oddział kardiologii przyjęto 36-letnią kobietę w 34. tygodniu ciąży z powodu postępującej duszności. W teście ultrasonografii uciskowej-zakrzepica żyły udowej prawej, D-dimery=4567ng/ml, a w TTE poszerzenie prawej komory i objaw McConnella. Wdrożono enoksaparynę 2x60mg/dobę (pacjentka waży obecnie 72 kg, a na początku ciąży 60 kg). W ciągu kilku godzin od przyjęcia wystąpiły zaburzenia świadomości i spadek BP z 114/74 do 82/47mmHg, bez poprawy w ciągu 15minut. W tej sytuacji należy:
3
Na SOR przywieziono 58-letniego mężczyznę ze wstrząsem w przebiegu zatorowości płucnej. Pierwsze objawy (nagła duszność) wystąpiły przed pięcioma dniami i systematycznie się nasilały. W tej sytuacji:
4
Na wcześniej istniejące zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne u pacjenta z rozpoznanym epizodem zatorowości płucnej wskazują następujące zmiany w angiotomografii płucnej, z wyjątkiem:
5
Zwiększone ryzyko rozwoju przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia płucnego (CTEPH) po ostrej zatorowości płucnej istnieje u pacjenta: 1) z rozpoznanym przed laty wodogłowiem leczonym zastawką komorowo-przedsionkową; 2) po splenektomii z powodu urazu w wyniku wypadku komunikacyjnego; 3) leczonego tyreostatykiem z powodu nadczynności tarczycy; 4) z rozpoznanym pierwotnym włóknieniem szpiku; 5) leczonego z powodu choroby Leśniowskiego-Crohna. Prawidłowa odpowiedź to:
6
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące boreliozy serca:
7
Wskaż niepoprawny schemat leczenia pacjentki: 55 lat, 80 kg, z potwierdzoną zakrzepicą żyły podkolanowej po złamaniu kości piszczelowej:unieważnione
8
Wskaż błędnie przyporządkowane nieprawidłowości w EKG typowe dla poszczególnych chorób:
9
Które sytuacje są wskazaniem do implantacji stymulatora przed wypisem ze szpitala u pacjenta po TAVI? 1) wystąpienie bloku AV wysokiego stopnia, który ustąpił do 24h od TAVI; 2) wystąpienie naprzemiennego bloku odnóg pęczka Hisa w 3. dobie po TAVI; 3) przetrwały, nowo powstały LBBB z QRS=160ms, u pacjenta z HV=75ms w badaniu elektrofizjologicznym; 4) RBBB obecny przed implantacją, z QRS=130ms z przejściowym blokiem przedsionkowo-komorowym wysokiego stopnia po TAVI. Prawidłowa odpowiedź to:
10
Wskaż prawidłowe kryterium dla rozpoznania przerostu prawej komory:
11
Wskaż błędne stwierdzenie dotyczące EKG u pacjentów z OZW:
12
Wskaż fałszywe stwierdzenie:
13
35-letni sportowiec wyczynowy z HCM, bez objawów klinicznych, z prawidłową LVEF, bez omdleń, z 5-letnim ryzykiem SCD wg HCM-Risk-score=4,5%, ale słabą odpowiedzią presyjną w próbie wysiłkowej (wzrost SBP o <20mmHg), brak arytmii. Wskaż stwierdzenie zgodne z wytycznymi:
14
Które z poniższych kryteriów nie wskazuje na przerost prawej komory przy obecności LBBB?
15
Wskaż prawidłowo przyporządkowane kryteria rozpoznania nieprawidłowości na podstawie zapisu EKG: 1) na przerost (nieprawidłowości) prawego przedsionka wskazuje amplituda dodatniego załamka P lub fazy dodatniej (dwufazowego) P w V1 lub V2 wynosząca co najmniej 0,15mV(1,5mm); 2) na przerost (nieprawidłowości) lewego przedsionka wskazuje załamek P dwufazowy (dodatnio-ujemny) lub ujemny, z czasem trwania fazy ujemnej ≥40ms i amplitudą ≥0,1mV(1mm) w V1; 3) na wydłużenie QTc wskazuje jego wartość >500ms w przypadku stymulacji komorowej; 4) częstoskurcz wiązkowy wywodzący się z tylnej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa ma morfologię LBBB i odchylenie osi w lewo. Prawidłowa odpowiedź to:
16
Wskaż prawidłowo przyporządkowane nieprawidłowości w EKG: 1) na początkowe stadium ostrego niedokrwienia wskazują wysokie, szpiczaste, symetryczne załamki T>1,0mV(10mm) w odprowadzeniach przedsercowych; >0,6 mV(6mm) w odprowadzeniach kończynowych w co najmniej dwóch sąsiednich odprowadzeniach; 2) regresja załamków R (przynamniej 3 mm) w odprowadzeniach V1-V4 wskazuje na martwicę w ewolucjach przewiedzionych z blokiem lewej odnogi pęczka Hisa; 3) na przerost prawej komory przy obecności RBBB wskazuje amplituda załamka R w V1>1,0mV(10 mm); 4) na przerost lewej komory przy LAH wskazuje S w V1 lub V2+R w V6+S w V6 >2,0mV(20 mm). Prawidłowa odpowiedź to:
17
24-letnia biegaczka po przebytym zapaleniu mięśnia sercowego 5-miesięcy temu; obecnie: brak objawów, normalizacja hsTn, NT-proBNP oraz hsCRP, brak aktywnego zapalenia w CMR, prawidłowa funkcja LV, brak złożonych arytmii. Jakie decyzje dotyczące powrotu do aktywności sportowej są poprawne i zgodne z wytycznymi? 1) powrót do sportów wyczynowych możliwy po spełnieniu kryteriów i kompleksowej ocenie ryzyka; 2) brak potrzeby dodatkowej oceny, jeśli pacjentka jest bezobjawowa; 3) należy wykonać badania obrazowe, test wysiłkowy i Holtera EKG przed podjęciem decyzji; 4) zakazać powrotu do sportów wyczynowych przez 12 miesięcy bez względu na wynik badań; 5) powrót do sportów wyczynowych można rozważyć tylko po 1 roku bez innych warunków. Prawidłowa odpowiedź to:
18
60-letni pacjent z przewlekłym zespołem wieńcowym i utrzymującym się resztkowym niedokrwieniem, bez objawów przy wysiłku umiarkowanym, pyta o możliwość powrotu do sportów wyczynowych. Wskaż prawdziwe stwierdzenia: 1) sporty wyczynowe są dozwolone, jeśli pacjent jest bezobjawowy; 2) należy unikać sportów wyczynowych przy resztkowym niedokrwieniu, z wyjątkiem indywidualnie dobranych sportów zręcznościowych i rekreacyjnych o łagodnej do umiarkowanej intensywności; 3) sporty rekreacyjne poniżej progu niedokrwienia można rozważyć nawet przy dużym ryzyku; 4) nie ma potrzeby dalszego nadzoru po powrocie do jakiejkolwiek aktywności, jeśli brak objawów; 5) zakaz wszelkiej aktywności fizycznej przy resztkowym niedokrwieniu. Prawidłowa odpowiedź to:
19
50-letni sportowiec, bez istotnych zwężeń w tętnicach wieńcowych, z potwierdzoną dysfunkcją mikrokrążenia (INOCA). Wskaż stwierdzenie zgodne z zaleceniami ESC/PTK dot. kardiologii sportowej:
20
55-letni pacjent po OZW i skutecznej rewaskularyzacji, bez resztkowego niedokrwienia, pyta o rozpoczęcie intensywnej aktywności. Wskaż stwierdzenia zgodne z zaleceniami ESC/PTK kardiologii sportowej: 1) rehabilitacja kardiologiczna oparta na wysiłku fizycznym jest zalecana u wszystkich po OZW; 2) nie ma potrzeby oceny ryzyka przed rozpoczęciem ćwiczeń, jeśli pacjent jest stabilny; 3) pacjenci z dużym ryzykiem lub resztkowym niedokrwieniem powinni unikać sportów wyczynowych, z możliwością indywidualnego dopuszczenia sportów zręcznościowych; 4) można rozpocząć uprawianie sportów wyczynowych tydzień po PCI, jeśli pacjent nie ma dławicy; 5) osoby z małym ryzykiem mogą uczestniczyć w intensywnych programach ćwiczeń z ewentualnymi ograniczeniami. Prawidłowa odpowiedź to:
21
Pacjent leczony apiksabanem z powodu migotania przedsionków, przebył STEMI ściany dolnej i PCI RCA+DES. Jak należy rutynowo poprowadzić terapię?
22
Pacjenta leczonego po zawale DAPT: ASA+inhibitor P2Y12 zaklasyfikowano jako wysokiego ryzyka niedokrwienia ze względu na przebyty zabieg angioplastyki złożonej. Które z opcji wydłużenia terapii poza rutynowy okres są możliwe? 1) ASA 1x75mg+tikagrelor 2x60mg; 2) ASA 1x75mg+tikagrelor 2x90 mg; 3) ASA 1x75mg+tikagrelor 1x60mg; 4) ASA 1x75mg+tikagrelor 1x90mg; 5) ASA 1x75mg+prasugrel 1x10mg; 6) ASA 1x75mg+klopidogrel 1x75mg; 7) ASA 1x75mg+rywaroksaban 2x2.5mg. Prawidłowa odpowiedź to:
23
Który z poniższych inhibitorów P2Y12 wymaga modyfikacji dawki w przewlekłej chorobie nerek?
24
Zgodnie z ESC/PTK 2024 w przewlekłych zespołach wieńcowych u pacjentów poddawanych PCI o wysokim ryzyku zakrzepowym można rozważyć stosowanie tikagreloru (łącznie z ASA) zamiast klopidogrelu przez pierwszy miesiąc i do 3-6 miesięcy w następujących sytuacjach: 1) złożona zmiana w pniu lewej tętnicy wieńcowej; 2) bifurkacja z dwoma stentami; 3) nieoptymalny wynik stentowania; 4) wcześniejsza zakrzepica w stencie; 5) wcześniejsze krwawienie z przewodu pokarmowego. Prawidłowa odpowiedź to:
25
55-letnia kobieta z HFmrEF (LVEF=45%) w klasie NYHA III przyjmuje maksymalne tolerowane dawki sakubitrylu/walsartanu i metoprololu. Jaki powinien być kolejny krok w leczeniu niewydolności serca?
26
Pacjent z cukrzycą typu 2, przewlekłą chorobą nerek (stadium G3b, UACR=100mg/g) i przewlekłym zespołem wieńcowym przyjmuje dotychczas statynę i ACEI. W oparciu o wytyczne ESC/PTK 2023 wskaż prawdziwe stwierdzenia dot. optymalizacji terapii celem zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego(CV) oraz progresji niewydolności nerek: 1) dodanie inhibitora SGLT2; 2) dodanie finerenonu; 3) zastąpienie ACEI przez ARNI (sakubitryl/walsartan); 4) dodanie agonisty receptora GLP-1 o udowodnionym korzystnym wpływie na ryzyko CV; 5) odstawienie statyny ze względu na eGFR<45 ml/min/1,73m². Prawidłowa odpowiedź to:
27
Które stwierdzenia dotyczące stosowania inhibitorów SGLT2 u pacjentów z cukrzycą t.2 i niewydolnością serca są prawdziwe wg ESC/PTK 2023? 1) zmniejszają ryzyko hospitalizacji z powodu HF u pacjentów z HFrEF, HFmrEF i HFpEF; 2) efekt jest niezależny od wartości HbA1c; 3) skuteczność zależy od wyjściowego eGFR - im wyższy, tym większa korzyść; 4) mogą zmniejszać ryzyko zgonu CV u pacjentów z HFrEF; 5) zalecane są tylko przy obecności jawnej niewydolności serca (NYHA II-IV). Prawidłowa odpowiedź to:
28
Pacjent l. 62, z cukrzycą t.2 (HbA1c=6,9%), HFpEF(NYHA II), przewlekłą ch. nerek-G2(eGFR=58 ml/min/1,73 m2, UACR=50mg/g), po OZW 2 lata temu (LDL=52 mg/dL=1,34 mM), BMI=31, w leczeniu obecnie metformina+ASA+statyna. Jakie zmiany leczenia są zgodne z wytycznymi ESC/PTK dot. cukrzycy?
29
66-letnia kobieta z NT niekontrolowanym mimo trójlekowej terapii SPC w pełnych dawkach (ACEI, antagonista wapnia, diuretyk tiazydowy) - średnie BP z okresu czuwania=162/94mmHg w ABPM, eGFR=56ml/min/1,73 m2, ACR=50 mg/g, choroba otyłościowa. Wskaż prawidłowe dalsze postępowanie: 1) weryfikacja adherencji i techniki pomiaru; 2) dodanie spironolaktonu/eplerenonu; 3) wykonanie badania przesiewowego w kierunku obturacyjnego bezdechu sennego; 4) zamiana diuretyku tiazydowego na pętlowy lub na chlortalidon w szczególności, jeśli eGFR wynosiłoby <30ml/min/1,73 m2; 5) natychmiastowe rozważenie denerwacji tetnic nerkowych. Prawidłowa odpowiedź to:
30
75-letni mężczyzna, z napadowym migotaniem przedsionków, eGFR=28ml/min/1,73m2, masa ciała 72kg. Chcesz rozpocząć leczenie apiksabanem lub rywaroksabanem. Wskaż prawidłowe opcje do zastosowania w prewencji udaru mózgu: 1) apiksaban 2,5mg 2×/d; 2) apiksaban 5mg 2×/d; 3) rywaroksaban 20mg 1×/d; 4) rywaroksaban 15mg 1×/d; 5) rywaroksaban 10mg 1×/d. Prawidłowa odpowiedź to:
31
70-letni mężczyzna z migotaniem przedsionków (CHA₂DS₂VA=5), po krwawieniu śródmózgowym 3 tygodnie temu. Obecnie: TK głowy - wchłonięty krwiak, brak nowego ogniska. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dot. powrotu do antykoagulacji: 1) można rozważyć powrót do NOAC już po 1 tygodniu u każdego pacjenta. 2) powrót do NOAC między 4.-8. tygodniem jest uzasadniony w większości przypadków. 3) wysokie ryzyko udaru (CHA₂DS₂-VA≥4) przemawia za wcześniejszym powrotem. 4) powrót dopiero po 6 miesiącach jest zaleceniem standardowym. 5) należy rozważyć alternatywę - zamknięcie uszka lewego przedsionka. Prawidłowa odpowiedź to:
32
67-letni pacjent z potwierdzonym NT opornym, na 4 lekach, eGFR=45 ml/min/1,73 m2, podejrzenie zwężenia tętnicy nerkowej (brak innych przyczyn). Jakie działania są zgodne z wytycznymi postępowania w chorobach aorty i tt. obwodowych? 1) wykonanie obrazowania (angio-TK/MR) tętnic nerkowych; 2) skierowanie na angioplastykę t. nerkowej bez konieczności dodatkowych badań; 3) zachowawcza farmakoterapia jako pierwszy krok, jeśli brak cech ostrej niewydolności serca (obrzęku płuc); 4) rewaskularyzacja w przypadku ciężkiego opornego NT i cech niedokrwienia nerek; 5) brak wskazań do dalszej diagnostyki przy braku objawów. Prawidłowa odpowiedź to:
33
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące postępowania w zespole Brugadów: 1) ablację epikardialną należy rozważyć u wszystkich pacjentów z zespołem Brugadów typu I; 2) u bezobjawowych pacjentów, u których wywołano migotanie komór w EPS z zastosowaniem do dwóch dodatkowych impulsów, można rozważyć implantację ICD; 3) u każdego pacjenta z niewyjaśnionym omdleniem zaleca się wszczepienie rejestratora pętlowego; 4) w przypadku burzy elektrycznej, amiodaron jest lekiem pierwszego wyboru; 5) w przypadku nawracających arytmii komorowych po implantacji ICD należy rozważyć zastosowanie chinidyny. Prawidłowa odpowiedź to:
34
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące postępowania w komorowych zaburzeniach rytmu w zawale serca: 1) w pierwszej kolejności zalecana jest rewaskularyzacja; 2) w razie występowania nawracającego wielokształtnego VT wskazane jest stosowanie beta-adrenolityku; 3) w razie nieskuteczności leczenia beta-adrenolitykiem można rozważyć ablację cewnikową; 4) zaleca się wszczepienie ICD u pacjentów bez utrzymującego się niedokrwienia z hemodynamicznie źle tolerowanym VT występującym >48 godzin po zawale; 5) w razie występowania nawracającego wielokształtnego VT należy rozważyć zastosowanie amiodaronu. Prawidłowa odpowiedź to:
35
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące leków antyarytmicznych:
36
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia komorowych zaburzeń rytmu: 1) u pacjentów z burzą elektryczną zaleca się stosowanie sedacji; 2) u pacjentów z burzą elektryczną, nabytym zespołem LQT i nawracającym wielokształtnym VT pomimo skorygowania stanów wywołujących i zastosowania magnezu należy podać izoproterenol lub wdrożyć przezżylną stymulację serca; 3) w przypadku VT pęczkowego leczeniem z wyboru jest werapamil; 4) u pacjentów ze strukturalną chorobą serca i burzą elektryczną zaleca się stosowanie nieselektywnego beta-adrenolityku z amiodaronem; 5) u pacjentów z burzą elektryczną oporną na leczenie lekami antyarytmicznymi zaleca się ablację cewnikową. Prawidłowa odpowiedź to:
37
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące postępowania u pacjentów z wszczepialnym urządzeniem(CIED):
38
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące leczenia IZW:
39
U 45-letniego pacjenta z zaawansowanym idiopatycznym włóknieniem płuc wykonano cewnikowanie serca, stwierdzając podwyższone (30mmHg) średnie ciśnienie w tętnicy płucnej, prawidłowe ciśnienie zaklinowania (10mmHg) i rzut serca (5l/min)(wskaźnik sercowy 3,0l/min). W tej sytuacji można rozpoznać:
40
U 64-letniego mężczyzny z objawową ciężką stenozą aortalną (AVA=0,7cm2) stwierdzono w TTE podwyższone ciśnienie w tętnicy płucnej (oszacowane na 64mmHg) i wykonano cewnikowanie prawej części serca, potwierdzając złożone pre- i postkapilarne nadciśnienie płucne z mPAP=34 mmHg i podwyższonym do 4,2WU naczyniowym oporem płucnym. W tej sytuacji:
41
24-letnia kobieta z rozpoznanym tętniczym idiopatycznym nadciśnieniem płucnym (iPAH) zaszła w ciążę, którą chce kontynuować. Które leki w pierwszej kolejności należy odstawić, z uwagi na ryzyko teratogenności? 1) macytentan; 2) sildenafil; 3) riocyguat; 4) epoprostenol; 5) treprostynil. Prawidłowa odpowiedź to:
42
Które z poniższych schorzeń najrzadziej prowadzi do rozwoju nadciśnienia płucnego(grupa 3)?
43
U 26-letniej kobiety zdiagnozowano tętnicze idiopatyczne nadciśnienie płucne oraz wdrożono leczenie macytentanem i sildenafilem. W kontroli po 5 miesiącach pacjentka sygnalizuje nieznaczną poprawę tolerancji wysiłku-wchodzi na I piętro, następnie musi odpocząć. W teście 6-minutowego marszu-dystans 310 metrów (przed leczeniem 285 metrów), NTproBNP=1956pg/ml (przed leczeniem 2876pg/ml). W tej sytuacji należy:
44
U 29-letniej kobiety z tętniczym idiopatycznym nadciśnieniem płucnym, leczonej terapią trójlekową(PDE5i+ERA+PCAi.v.) wykonano kontrolne cewnikowanie serca celem oceny odpowiedzi na leczenie. Który z parametrów hemodynamicznych dostarcza najmniej informacji prognostycznych?
45
76-letni pacjent, po przebytym 2 miesiące temu STEMI, leczonym PCI LAD+DES, ze zmianami do 30% w pozostałych tętnicach wieńcowych, z HF w klasie II NYHA, z utrwalonym migotaniem przedsionków, ze wszczepioną przed laty biologiczną protezą mitralną, aktualnie MVA=1,1cm2, z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą t.2 w ramach leczenia przeciwpłytkowego i OAC powinien aktualnie otrzymywać:
46
62-letni mężczyzna, dotychczas nieleczony, przywieziony na SOR z powodu duszności oraz piekącego bólu zamostkowego od kilku godzin. RR=80/50mmHg, HR=120/min. Fizykalnie: skóra wilgotna, chłodna, nad płucami trzeszczenia przypodstawne obustronnie, szmer skurczowy w IV lewym międzyżebrzu, w EKG tachykardia zatokowa, QS z uniesieniem odc. ST o 2 mm w V1-V5. W TTE: rozległe zaburzenia kurczliwości ściany przedniej, w doplerze kolorowym turbulentny przepływ lewo-prawy w okolicy koniuszka. W tym przypadku najbardziej właściwym postępowaniem jest:
47
Pacjent diagnozowany w przebiegu przewlekłego zespołu wieńcowego, z wynikami badań inwazyjnych: FFR>0.8, IMR=18, CFR=3.0 ale z dodatnią próbą prowokacyjną z acetylocholiną (ból w klatce piersiowej+zmiany w EKG). Wskaż optymalne leczenie farmakologiczne:
48
Korzyść z PCI odniesie pacjent z następującymi wynikami wykonanych badań inwazyjnych:
49
Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
50
U bezobjawowego 71-letniego pacjenta z NSTEMI, bez mechanicznych powikłań, z nawracającymi deniwelacjami odcinka ST w odprowadzeniach II, III należy:
51
U 65-letniego pacjenta po przebytym przed trzema laty udarze niedokrwiennym mózgu, z dławicą niestabilną leczoną PCI+DES, z niskim ryzykiem krwawienia, preferowanym leczeniem przeciwpłytkowym jest:
52
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące 52-letniej pacjentki z pozawałową skrzepliną lewej komory:
53
U 41-letniej pacjentki bez chorób przewlekłych, rozpoznano NSTEMI i wykonano koronarografię stwierdzając izolowane 80% zwężenie w początkowym odcinku dużej Cx, nasuwające podejrzenie spontanicznego rozwarstwienia (SCAD), jednak bez dającego się zidentyfikować miejsca rozwarstwienia. Chora stabilna hemodynamicznie, bez objawów niedokrwienia, z prawidłowym napływem na obwód naczynia. W tej sytuacji należy:
54
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia ostrej niewydolności serca: 1) profilaktyka przeciwzakrzepowa jest zalecana wyłącznie w rozpoznanym migotaniu przedsionków; 2) tlenoterapia jest wskazana u wszystkich z SpO2<90% lub PaO2<60mmHg; 3) noradrenalina zalecana we wstrząsie kardiogennym; 4) diuretyki pętlowe są zalecane w leczeniu objawów przewodnienia; 5) balon do kontrapulsacji wewnątrzaortalnej jest zalecany w leczeniu wstrząsu kardiogennego. Prawidłowa odpowiedź to:
55
82-letni mężczyzna z HFrEF(LVEF=32%), napadowym migotaniem przedsionków, antykoagulowany apiksabanem w pełnej dawce został przywieziony na SOR z powodu nagłej silnej duszności. W EKG-migotanie przedsionków z HR ok. 150/min i obniżenia ST w odprowadzeniach znad ściany przedniej i bocznej. Fizykalnie - rzężenia nad płucami, tachypnoe 30/min, bez obrzęków obwodowych. BP=83/45mmHg. W gazometrii tętniczej PaO2=58 mmHg i podwyższone stężenie mleczanów. W dalszym postępowaniu wskazane jest: 1) wykonanie kardiowersji elektrycznej; 2) w pierwszej kolejności zastosowanie leków inotropowych; 3) zastosowanie leczenia diuretycznego; 4) w pierwszej kolejności zastosowanie beta-adrenolityku; 5) zastosowanie nieinwazyjnej wentylacji pod dodatnim ciśnieniem. Prawidłowa odpowiedź to:
56
62-letni mężczyzna w stanie średnim został przywieziony na SOR z trwającym od 36h zamostkowym bólem w klatce piersiowej (pieczenie i duszność). Fizykalnie - tachypnoe 35/min, zastój w krążeniu płucnym i nieduże obrzęki kończyn dolnych. BP 112/70mmHg, tętno 95/min, SpO2=88%. W przyłóżkowym TTE stwierdzono LVEF ok. 30% z hipokinezą w zakresie ściany przedniej. W EKG - rytm zatokowy, zespoły QS i istotne uniesienia odcinka ST znad ściany przedniej. W dalszym postępowaniu wskazane jest: 1) leczenie diuretyczne; 2) leki inotropowe; 3) koronarografia i rozważenie przezskórnej angioplastyki wieńcowej w zakresie tętnicy odpowiedzialnej za zawał; 4) nieinwazyjna tlenoterapia pod dodatnim ciśnieniem; 5) balon do kontrapulsacji wewnątrzaortalnej. Prawidłowa odpowiedź to:
57
U 62-letniego mężczyzny z HFrEF(LVEF=28%) duszność występuje codziennie pomimo stosowania diuretyków w wysokich, okresowo zmiennych dawkach. Według INTERMACS pacjent prezentuje profil:
58
Przeciwwskazaniem do przeszczepienia serca u pacjenta z zaawansowaną niewydolnością serca nie jest:
59
71-letnia kobieta w stanie ciężkim (blada, spocona, z silną dusznością, tachypnoe 40/min.) przywieziona na SOR z trwającym od 3 dni piekącym bólem w klatce piersiowej. Osłuchowo-objawy zastoju w krążeniu płucnym. BP=75/50mmHg. W EKG-tachykardia zatokowa, zespoły QS i istotne uniesienia odcinka ST znad ściany przedniej. W gazometrii tętniczej odnotowano: kwasica, hipoksemia (PaO2=51mmHg), hiperkapnia (PaCO2=60mmHg) i podwyższone stężenie mleczanów. W TTE-LVEF=40%. W dalszym postępowaniu wskazane jest: 1) nieinwazyjna tlenoterapia pod dodatnim ciśnieniem; 2) koronarografia i PCI tętnicy dozawałowej; 3) zastosowanie wazodylatatorów; 4) w razie utrzymywania się hipoksemii (PaO2<60 mmHg), hiperkapnii (PaCO2>50 mmHg) i kwasicy pomimo stosowania wentylacji nieinwazyjnej wskazana jest intubacja i wentylacja mechaniczna; 5) rozważenie zastosowania krótkoterminowego mechanicznego wspomagania krążenia. Prawidłowa odpowiedź to:
60
52-letnia kobieta hospitalizowana z powodu kolejnego zaostrzenia HFrEF. Z powodu wyjściowo niskiego ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek konieczne było stosowanie leków inotropowych. Uzyskano stabilizację stanu klinicznego, jednak podczas zmniejszania dawek leków ponownie obserwowano narastanie kreatyniny i zmniejszenie diurezy. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące profilu pacjentki:
61
60-letni mężczyzna z CRT-D, nadużywający alkoholu jest hospitalizowany z powodu czwartego w ciągu roku zaostrzenia objawów niewydolności serca. Obecnie w TTE LVEF=19%, prawidłowa funkcja prawej komory i ciężka niedomykalność zastawki trójdzielnej. W leczeniu zastosowano dobutaminę i torasemid uzyskując przejściową poprawę stanu z ponownym zaostrzeniem objawów przy próbie zmniejszania dawek leku inotropowego. Najniższy klirens kreatyniny wynosił 39 ml/kg/m2. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące pacjenta: 1) ze względu na nadużywanie alkoholu nie jest odpowiednim kandydatem do przeszczepienia serca; 2) prezentuje profil INTERMACS 3; 3) należy rozważyć zastosowanie długoterminowego mechanicznego wspomagania krążenia; 4) w przypadku dalszego pogorszenia funkcji nerek i opornej na leczenie hiperwolemii należy rozważyć leczenie nerkozastępcze; 5) wskazane jest zastosowanie krótkoterminowego mechanicznego wspomagania krążenia, a następnie kwalifikacja do przeszczepienia serca. Prawidłowa odpowiedź to:
62
64-letnia kobieta leczona z powodu HFrEF o etiologii niedokrwiennej, w ostatnim roku hospitalizowana dwukrotnie z powodu zaostrzenia objawów z koniecznością stosowania dożylnego wlewu diuretyków pętlowych. Obecnie stosowana jest pełna farmakoterapia, pomimo której odczuwa zmęczenie po kilku minutach aktywności fizycznej, bez cech przewodnienia i objawów spoczynkowych. W kontroli po 3 miesiącach stwierdzono utrzymującą się na stabilnym poziomie LVEF=30%, ciężką niedomykalność zastawki trójdzielnej, stabilny eGFR=27ml/min/1,73m2. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące dalszego postępowania u pacjentki: 1) wskazana jest implantacja ICD; 2) ze względu na zaawansowaną niewydolność serca są wskazania do wszczepienia urządzenia wspomagającego pracę lewej komory; 3) pacjentka prezentuje profil 6 INTERMACS, a ze względu na cechy dużego ryzyka i brak przeciwwskazań należy zakwalifikować do przeszczepienia serca; 4) pacjentka prezentuje profil 6 INTERMACS, obecnie można odroczyć zaawansowane leczenie (przeszczepienie serca/LVAD); 5) ze względu na obniżoną funkcję nerek wskazane jest odstawienie empagliflozyny. Prawidłowa odpowiedź to:
63
68-letnia kobieta z niewydolnością serca z LVEF=48% NYHA II, cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek w stadium 3 (eGFR=40ml/min/1,73m², UACR 200mg/g) przyjmuje dapagliflozynę, metforminę i ramipryl. W ciągu ostatniego roku miała jedną hospitalizację z powodu ostrej HF. Jej poziom potasu wynosi 4,8 mmol/l. Wskaż zalecane postępowanie dotyczące stosowania finerenonu:
64
W którym z poniższych przypadków nie jest wskazane zamknięcie przetrwałego przewodu tętniczego (PDA)?
65
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące dysfunkcji prawej i lewej komory po operacji naprawczej tetralogii Fallota: 1) rozstrzeń prawej komory jest często spowodowana wadą zastawki tętnicy płucnej; 2) długotrwałe działanie tętniczych zespoleń paliatywnych prowadzi do rozstrzeni obu komór; 3) resztkowe VSD może prowadzić do rozstrzeni lewej komory; 4) dyssynchronia elektromechaniczna może prowadzić do dysfunkcji obu komór; 5) długotrwała sinica przed operacją nie wpływa na funkcje komór po zabiegu. Prawidłowa odpowiedź to:
66
U pacjenta 10 lat po operacji tetralogii Fallota fizykalnie słyszalny jest krótkotrwały szmer rozkurczowy o niskiej częstotliwości. Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna i postępowanie?
67
U którego z niżej wymienionych pacjentów po korekcji tetralogii Fallota w przeszłości jest wskazane lub należy rozważyć wymianę zastawki tętnicy płucnej?
68
Do poradni zgłosił się 34-latek z rozpoznanym wiele lat temu ASD t.II. Podaje duszność NYHA II oraz kołatania serca. W ocenie echokardiograficznej: RVD1=45mm, TASPE=12mm, TRVmax=3,0 m/s, Qp/Qs=1,6. Wykonano cewnikowanie prawych jam serca stwierdzając naczyniowy opór płucny 6 WU. Czy u tego pacjenta możliwa jest korekcja wady wrodzonej?
69
48-letni pacjent, po operacji metodą Senninga w przeszłości, zgłosił się na rutynową kontrolę kardiologiczną. Nie zgłasza niepokojących objawów, a w rezonansie magnetycznym opisano ciężką niedomykalność systemowej zastawki przedsionkowo-komorowej oraz frakcję wyrzutową systemowej prawej komory =45%. W tej sytuacji:
70
Ciężką wtórną niedomykalność mitralną rozpoznaje się w przypadku: 1) pękniętego mięśnia brodawkowatego zastawki mitralnej; 2) holosystolicznego i trójkątnego spektrum w ocenie CW; 3) przy dominującej fali E napływu mitralnego >1.2m/s; 4) przy szerokości fali zwrotnej (vena contracta) ≥6mm; 5) przy objętości fali zwrotnej ≥45ml w stanach małego przepływu. Prawidłowa odpowiedź to:
71
Wskaż prawidłowe zalecenia dotyczące postępowania w zakrzepicy protezy: 1) wymiana protezy zastawkowej z powodu objawowej zawężającej zakrzepicy zawsze powinna być poprzedzona próbą leczenia fibrynolitycznego; 2) kardiochirurgiczna wymiana protezy zastawkowej powinna być zawsze rozważona w przypadku dużej (>10 mm) niezawężającej skrzepliny, niezależnie od powikłań zatorowych; 3) po potwierdzeniu zakrzepicy protezy biologicznej należy rozważyć bezterminowe leczenie przeciwkrzepliwe ze względu na zwiększone ryzyko nawrotu; 4) należy rozważyć leczenie przeciwkrzepliwe u pacjentów z pogrubieniem płatka protezy biologicznej i zmniejszeniem ruchomości płatka prowadzącym do wzrostu gradientu ciśnienia przynajmniej do czasu ustąpienia tych zmian; 5) leczeniem pierwszego rzutu w zakrzepicy protezy biologicznej jest VKA i/lub UFH. Prawidłowa odpowiedź to:
72
Zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia przeciwzakrzepowego w okresie okołooperacyjnym po wszczepieniu chirurgicznym protezy zastawkowej: 1) można rozważyć preferowanie NOAC vs VKA w ciągu 3 miesięcy od chirurgicznego wszczepienia biologicznej protezy zastawkowej w pozycji mitralnej u pacjentów z AF; 2) należy rozważyć preferencję NOAC vs VKA po upływie 3 miesięcy od chirurgicznego wszczepienia biologicznej protezy zastawkowej u pacjentów z AF; 3) u pacjentów bez innych wskazań do doustnego leczenia przeciwkrzepliwego należy rozważyć ASA 75-100mg/dz lub VKA przez pierwsze 3 miesiące po chirurgicznym wszczepieniu biologicznej protezy zastawkowej w pozycji aortalnej; 4) u pacjentów bez innych wskazań do doustnego leczenia przeciwkrzepliwego należy rozważyć ASA 75-100mg po upływie 3 miesięcy od chirurgicznego wszczepienia biologicznej protezy zastawkowej w pozycji aortalnej; 5) u pacjentów bez innych wskazań do doustnego leczenia przeciwkrzepliwego należy rozważyć takie leczenie NOAC przez pierwsze 3 miesiące po chirurgicznym wszczepieniu biologicznej protezy zastawkowej w pozycji trójdzielnej. Prawidłowa odpowiedź to:
73
Podejrzewając ciężką stenozę aortalną zalecisz badanie calcium score w TK zgodnie z wytycznymi przy parametrach: 1) PGmaxAV=99mmHg, PGmeanAV=60mmHg, AVA=0,5cm2; LVEF=64%; LVSI=40ml/m2; 2) PGmaxAV=44mmHg, PGmeanAV=22mmHg; AVA=0.4cm2; LVEF=24%; LVSV 22ml; DSE: parametry przy dawce dobutaminy 20µg/kg/min: AVA=0.5cm2 i PGmeanAV=24mmHg; wzrost LVSV o 10%; 3) PGmaxAV=56mmHg; PGmeanAV=35mmHg; AVA=1.1cm2; LVEF=55%; LVSI=37ml/m2BSA; 4) PGmaxAV=54mmHg; PGmeanAV=30mmHg; AVA=0.85cm2; LVEF=55%; LVSI=30ml/m2BSA; 5) PG maxAV=54mmHg; PGmeanAV=30mmHg; AVA=0.8cm2; LVEF=40%; LVSI=31ml/m2; DSE: parametry przy dawce dobutaminy 20µg/kg/min: AVA=0.9cm2; PGmeanAV=40mmHg; wzrost LVSV o 25%. Prawidłowa odpowiedź to:
74
U 58-letniego pacjenta z ciężką stenozą aortalną i nadciśnieniem tętniczym oraz migotaniem przedsionków, leczonego NOAC, zaplanowano zabieg wymiany zastawki aortalnej. Pacjent jest aktywny zawodowo i zgłasza ograniczoną możliwość przestrzegania intensywnego monitorowania INR. Który rodzaj protezy zastawkowej powinien zostać rozważony jako preferowany?
75
U pacjenta z AVA=0,9cm², LVEF=60% i średnim gradientem 28mmHg podejrzewa się paradoksalną niskoprzepływową niskogradientową stenozę aortalną (LF/LG AS). Który z poniższych parametrów pomoże potwierdzić rozpoznanie?
76
Pacjent 58 lat, z ciężką pierwotną niedomykalnością mitralną, bezobjawowy. W ostatnim TTE stwierdzono LVEF65%, wymiar lewej komory; końcoworozkurczowy-LVEDD=52mm, końcowoskurczowy-LVESD=42mm, lewy przedsionek=56mm, ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej 40mmHg. W ciągu ostatniego roku obserwowano stopniowy wzrost wymiarów lewej komory i przedsionka. Które z poniższych działań jest najbardziej uzasadnione?
77
75-letnia pacjentka z istotną niedomykalnością trójdzielną i objawami niewydolności serca. W TTE: niedomykalność trójdzielna TR-EROA=50mm², RV=55ml, vena-contracta=9mm. Prawa komora: TAPSE=15mm, S’ =9cm/s; Nadciśnienie płucne RVSP=50mmHg. Prawy przedsionek powiększony. LVEF=55%. Jaka opcja terapeutyczna powinna być rozważona u tej pacjentki zgodnie z wytycznymi ESC?
78
Jakie leczenie należy rozważyć u 68-letniej chorej kwalifikowanej do ope-racji z powodu ciężkiego zwężenia mitralnego z umiarkowaną niedomykalnością trójdzielną potwierdzonych w TTE, jeśli ponadto stwierdzono: pierścień zastawki trójdzielnej poszerzony: 42mm (indeksowany: 23mm/m²), TAPSE=22mm?
79
Na SOR został przywieziony 40-letni mężczyzna z kardiomiopatią przerostową ze wszczepionym ICD w prewencji wtórnej SCD. Jest przytomny, SpO2=98% w okresie poza arytmią serca RR=150/90mmHg i HR=90/min. Przyczyną interwencji ICD są nawracające monomorficzne VT szybko degenerujące do migotania komór. Stężenie potasu wynosi 3,5mEq/l. Podanie jakiego leku nie jest zasadne?
80
68-letni mężczyzna przywieziony na SOR z powodu uczucia kołatania serca. EKG(25 mm/s) jak poniżej. Obecnie czuje się dobrze, RR=120/80mmHg. Wskaż prawidłowe postępowanie:
81
Jakiego leku spośród niżej wymienionych nie używa się w dożylnych testach prowokacyjnych w kardiologii?
82
68-letni mężczyzna z napadowym migotaniem przedsionków zgłosił się na SOR z powodu kolejnego napadu od godziny. Stosuje przewlekłe leczenie przeciwzakrzepowe i dziś lek zażył. Poza uczuciem niemiarowej czynności serca nie ma innych dolegliwości, BP=120/80mmHg, HR w EKG wynosi 120/min. Poziom potasu, TSH mieści się w normie. Wskaż prawidłowe dalsze postępowanie:
83
Kardiolog otrzymuje zapis EKG wykonany ambulatoryjnie u pacjenta, który w trakcie jego wykonywania nagle zaczął mieć drgawki. Obecnie drgawki ustąpiły, pacjent jest przytomny, RR=120/80. Wskaż jakie powinny być zalecenia:
84
72-letni mężczyzna miał napad migotania przedsionków w 2. dniu po CABG, umiarowiony amiodaronem. Choruje na cukrzycę, miażdżycę tętnic kończyn dolnych, nadciśnienie tętnicze. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
85
45-letni mężczyzna z nadciśnieniem tętniczym miał napad migotania przedsionków. Obecnie ma rytm zatokowy (EKG 25mm/s poniżej). BP=120/80mmHg, bez nadciśnienia w przeszłości. TSH=0,8U/l, a poziom potasu=4,5mEq/l; glukoza=89mg%. Przedmiotowo nie stwierdzono szmeru skurczowego promieniującego do szyi nad ujściem aortalnym. Wskaż prawidłowe dalsze postępowanie:
86
Pacjent z niewydolnością serca po zawale serca ze wszczepionym CRT-D ma napady migotania przedsionków (AF) z HR ok.130/min, które nie wywołują u niego dekompensacji, a jedynie uczucie kołatania serca oraz są najprawdopodobniej spowodowane hipokaliemią i ustępują po suplementacji potasu. Wskaż prawidłowe dalsze postępowanie:
87
Lekiem pierwszego rzutu zalecanym w kontroli częstotliwości rytmu komór u pacjenta z migotaniem przedsionków z LVEF=55% jako leczenie początkowe w stanie ostrym nie jest:
88
Objaw Wellensa w EKG to:
89
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące postępowania w LVOTO w przebiegu HCM: 1) LVOTO to chwilowy szczytowy gradient w drodze odpływu z lewej komory wynoszący w ocenie dopplerowskiej ≥30mmHg, ale za wartość progową do leczenia inwazyjnego przyjmuje się ≥50mmHg; 2) wszyscy bezobjawowi chorzy z LVOTO powinni mieć stosowany β-bloker, aby zmniejszyć narastanie jego wartości w czasie wysiłku; 3) celem zmniejszenia wartości LVOTO zalecane są w farmakoterapii β-blokery, werapamil i leki moczopędne w średnich dawkach; 4) pacjenci z LVOTO mogą bezpiecznie przyjmować sildenafil; 5) AF de novo lub AF ze złą kontrolą częstości rytmu komór wymagają szybkiego przywrócenia rytmu zatokowego lub uzyskania odpowiedniej kontroli częstości komór. Prawidłowa odpowiedź to:
90
21-letni mężczyzna zgłosił się do poradni po nagłym zgonie ojca w 56.r.ż. W autopsji stwierdzono przerost ścian LK do 20mm, wcześniej ojciec nie był diagnozowany i leczony. Dziadek zmarł w 48.r.ż. z powodu zawału serca. Pacjent od 3 lat uprawiał trójbój. EKG spoczynkowe - prawidłowe. W TTE: LV niepowiększona, prawidłowa grubość ścian, EF=65%, bez wad zastawkowych. W dalszym postępowaniu u pacjenta jest zalecane: 1) CMR serca; 2) badanie genetyczne w kierunku kardiomiopatii; 3) badanie genetyczne w kierunku kardiomiopatii było wskazane u zmarłego ojca; 4) kontynuowanie wyczynowego uprawiania sportu; 5) coroczne kontrole. Prawidłowa odpowiedź to:
91
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące niescalenia mięśnia lewej komory (LVNC): 1) jest cechą często występującą rodzinnie; 2) jest uwarunkowana mutacją genów odp. za budowę dysku Z; 3) stanowi odrębny typ kardiomiopatii; 4) może występować w niektórych sytuacjach fizjologicznych; 5) często współistnieje z rozstrzenią i dysfunkcją skurczową lewej komory. Prawidłowa odpowiedź to:
92
W których przypadkach choroby mięśnia sercowego, przy współistnieniu migotania przedsionków, wskazane jest (lub należy rozważyć) włączenie antykoagulacji bez względu na punktację w skali CHA2DS2-VA?
93
W celu identyfikacji dynamicznego LVOTO u pacjentów z HCM stosuje się:
94
Jednym z leków stosowanych w leczeniu kardiomiopatii przerostowej (HCM) jest dizopiramid. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące jego stosowania w tym wskazaniu: 1) jest lekiem pierwszego wyboru u każdego pacjenta z objawowym HCM; 2) wymaga monitorowania odstępu QT i redukcji dawki przy QTc pow. 450 ms; 3) wymaga modyfikacji dawki u pacjentów po 80.r.ż.; 4) może być stosowany wraz z beta-blokerami; 5) może być stosowany wraz z blokerami kanału wapniowego; 6) może być stosowany wraz z mawakamtenem. Prawidłowa odpowiedź to:
95
W jakich sytuacjach zaleca się lub dopuszcza implantację ICD u chorych ze zdiagnozowaną kardiomiopatią rozstrzeniową lewej komory przy LVEF>35%?
96
Do standardowych zaleceń oraz metod postępowania u chorych z arytmogenną kardiomiopatią prawej komory należą: 1) włączenie sotalolu jako leku pierwszego rzutu; 2) leczenie beta-adrenolitykiem, w razie konieczności połączonym z amiodaronem lub flekainidem; 3) u wybranych chorych złożona ablacja pod kontrolą mapowania elaktroanatomicznego; 4) denerwacja współczulna; 5) rezygnacja z intensywnych lub wyczynowych wysiłków fizycznych; 6) rozważenie implantacji ICD przy stwierdzeniu uszkodzenia prawej komory (RVEF<40%) oraz lewej komory (LVEF<45%); 7) rozważenie implantacji ICD przy wygenerowaniu VT podczas EPS. Prawidłowa odpowiedź to:
97
35-letni pacjent został przyjęty do szpitala z powodu pogorszenia tolerancji wysiłku i zasłabnięć. W EKG: blok AV II stopnia z HR 40/min. W TTE: powiększona LV, akineza podstawnego segmentu przegrody, EF=45%. W angio-TK prawidłowy obraz tętnic wieńcowych. W CMR: LGE w warstwie podnasierdziowej i środkowej podstawnej części przegrody m/komorowej i ściany dolnobocznej. Obraz kliniczny nasuwa podejrzenie zajęcia serca w przebiegu:
98
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące płynu w worku osierdziowym: 1) jako dużą ilość uznaje się >20mm w skurczu, co stanowi wskazanie do hospitalizacji i poszukiwania przyczyny; 2) niepowikłane przypadki ostrego zaplenia osierdzia mogą być leczone ambulatoryjnie z ponowną oceną po co najmniej tygodniu leczenia; 3) przy ostrym zapaleniu osierdzia z zajęciem mięśnia sercowego (perimyocarditis), zaleca się wydłużenie okresu unikania aktywności fizycznej do 6 miesięcy; 4) przy podejrzeniu bakteryjnej lub nowotworowej etiologii płynu, zaleca się perikardiocentezę, jeśli jest ona możliwa, niezależnie od objawów tamponady; 5) w terapii ostrego wirusowego zapalenia osierdzia przy nieskuteczności początkowego leczenia NSAID i kolchicyną, włącza się leczenie drugiego rzutu małą dawką kortykosteroidu; 6) dawkowanie kolchicyny zależne jest od masy ciała pacjenta, natomiast nie wymaga dostosowywania do eGFR, a leczenie jest bezpieczne nawet u osób z zaawansowaną chorobą nerek. Prawidłowa odpowiedź to:
99
Antybiotykiem stosowanym doustnie w profilaktyce IZW przed zabiegami stomatologicznymi wysokiego ryzyka przy stwierdzanej alergii na penicyliny jest:
100
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące obrazowania w IZW:
101
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące drobnoustrojów z grupy HACEK i IZW: 1) są to pałeczki Gram-ujemne; 2) należą do nich: Haemophilus, Aggregatibacter, Cardiobacterium, Enterococcus i Kingella; 3) uznawane są za typowe mikroorganizmy wywołujące IZW, więc są ujęte w jednym z dużych kryteriów Duke’a; 4) zwykle są wrażliwe na cefalosporyny III generacji, więc antybiotykiem z wyboru w tej etiologii jest ceftriakson; 5) są jednymi z najczęstszych mikroorganizmów odpowiedzialnych za prawostronne IZW; 6) uznawane są za mikroorganizmy lekooporne, co ma kluczową rolę w ustalaniu wskazań i trybu leczenia operacyjnego. Prawidłowa odpowiedź to:
102
Które z poniższych nie stanowi kryterium stabilności klinicznej w ocenie chorego z IZW przed przejściem z antybiotykoterapii dożylnej na doustną? 1) S.aureus, Streptococcus spp, gronkowiec koagulazo-ujemny lub Enterococcus faecalis jako czynnik etiologiczny; 2) BMI<40kg/m2; 3) leczenie celowaną antybiotykoterapią dożylną przez co najmniej 10 dni oraz co najmniej tydzień od czasu leczenia kardiochirurgicznego; 4) laboratoryjnie WBC<15tys/µl oraz CRP<20mg/l (lub <25% maksymalnej stwierdzanej wartości); 5) brak gorączki przez dłużej niż 2 doby; 6) brak wskazań do leczenia inwazyjnego w kontrolnym TOE. Prawidłowa odpowiedź to:
103
Operacji u chorych z prawostronnym IZW otrzymujących celowaną antybiotykoterapię nie zaleca się w przypadku:
104
Pacjent leczony z powodu IZW natywnej zastawki mitralnej z objawami utrzymującymi się w klasie NYHA I. Czynnik etiologiczny: VRE-Enterococcus spp. oporny na wankomycynę. Leczony antybiotykoterapią celowaną daptomycyną oraz ampicyliną i.v. z ujemnym zestawem prawidłowo pobranych kontrolnych posiewów krwi. W kontrolnym TTE oraz TOE widoczna 8 mm wegetacja w zakresie przedniego płatka (wymiar stabilny względem oceny wyjściowej) bez okołozastawkowych powikłań miejscowych oraz bez istotnej dysfunkcji zastawki. Aktualnie najodpowiedniejszą metodą leczenia będzie:
105
Wskaż prawdziwe stwierdzenia/zalecenia dotyczące pacjentów z IZW: 1) u pacjentów z IZW i z podejrzeniem zapalenia stawów kręgosłupa lub kręgów i szpiku zaleca się wykonać MRI kręgosłupa lub PET/CT całego ciała; 2) najczęstszym objawem zapalenia stawów kręgosłupa jest ból pleców, chociaż tylko u 4% pacjentów z IZW i bólem pleców występuje zapalenie stawów kręgosłupa; 3) we wszystkich przypadkach IZW z towarzyszącym zapaleniem stawów kręgosłupa konieczna jest celowana antybiotykoterapia trwająca powyżej 6 tygodni; 4) zaleca się wykonanie TTE/TOE w celu wykluczenia IZW u pacjentów z zapaleniem stawów kręgosłupa i/ lub septycznym zapaleniem stawów, u których posiewy krwi są dodatnie w kierunku typowych drobnoustrojów IZW; 5) zaleca się wykonanie TTE/TOE w celu wykluczenia IZW u pacjentów z zapaleniem stawów kręgosłupa i/ lub septycznym zapaleniem stawów, niezależnie od wyników posiewów krwi. Prawidłowa odpowiedź to:
106
Rozwiązanie przez cięcie cesarskie zaleca się u pacjentek obciążonych kardiologicznie, w przypadku: 1) umiarkowanej stenozy mitralnej lub ciężkiej stenozy aortalnej; 2) ciężkiej stenozy mitralnej lub aortalnej; 3) przy średnicy aorty >45mm; 4) jeżeli poród rozpoczął się w trakcie leczenia VKA; 5) jeżeli poród rozpoczął się w ciągu <2tygodni od przerwania podawania VKA. Prawidłowa odpowiedź to:
107
U pacjentek ciężarnych z protezą mechaniczną zaleca się: 1) po rozpoznaniu ciąży niezależnie od innych czynników jak najszybsze odstawienie warfaryny ze względu na działanie teratogenne oraz stosowanie LMWH przez całą ciążę z monitorowaniem aktywności anty-Xa, z zamianą na UFH przed rozwiązaniem ciąży; 2) u pacjentek wymagających warfaryny w dawce <5mg dziennie preferuje się kontynuację doustnego leczenia przeciwkrzepliwego przez całą ciążę i zamianę terapii na UFH przed rozwiązaniem ciąży; 3) u pacjentek wymagających warfaryny w dawce <5mg dziennie zaleca się jej odstawienie w pierwszym trymestrze ciąży i LMWH z monitorowaniem aktywności anty-Xa następnie powrót do terapii warfaryną w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz zamianę tej terapii na UFH przed rozwiązaniem ciąży; 4) u pacjentek wymagających warfaryny w dawce > 5 mg dziennie preferuje się zamianę tego leku na LMWH w pierwszym trymestrze ciąży z monitorowaniem aktywności anty-Xa, a po tym okresie powrót do doustnego leczenia przeciwkrzepliwego warfaryną, z zamianą na UFH przed rozwiązaniem ciąży; 5) u pacjentek prowadzonych w ośrodku z położniczą kardiogrupą jest możliwe stosowanie warfaryny przez całą ciążę niezależnie od innych czynników, pod warunkiem częstych kontroli INR oraz systematycznych kontroli stanu klinicznego, z planową zamianą terapii na UFH przed rozwiązaniem ciąży. Prawidłowa odpowiedź to:
108
Które z poniższych stwierdzeń dotyczących kardiomiopatii połogowej (PPCM) jest zgodne z wytycznymi ESC(2023)?
109
65-letni mężczyzna z czerniakiem skarżył się na duszność. W wykonanym rezonansie magnetycznym serca stwierdzono przerzuty do osierdzia i dużą ilość płynu sugerującą tamponadę serca, co potwierdzono w kolejnym badaniu echokardiograficznym. Wskaż zalecane postępowanie:
110
U 55-letniego mężczyzny z chłoniakiem, leczonego wandetanibem (inhibitor VEGF), stwierdzono w EKG QTc=510 ms. Pacjent pozostaje bezobjawowy. Wskaż zalecane postępowanie:
111
U 70-letniego mężczyzny z rozpoznaniem szpiczaka plazmocytowego zaplanowano leczenie daratumumabem. W wykonanym TTE stwierdzono przerost lewej komory i wzorzec GLS sugerujący amyloidozę serca. Jakie jest zalecane postępowanie zgodnie z ESC/PTK 2022?
112
65-letni mężczyzna z przewlekłą białaczką szpikową, leczony dasatynibem (inhibitor kinazy tyrozynowej), zgłosił się na kontrolę podając nasilenie duszności. W wykonanych badaniach stwierdzono obustronny wysięk opłucnowy oraz cechy nadciśnienia płucnego (TRVmax=3,5m/s w TTE). Jakie jest zalecane postępowanie zgodnie z ESC 2022?
113
60-letni mężczyzna z czerniakiem, leczony pembrolizumabem, zgłasza ból w klatce piersiowej i zmęczenie 3 tygodnie po rozpoczęciu terapii. Poziom troponiny I jest podwyższony, a badanie CMR potwierdza zapalenie mięśnia sercowego. Jakie jest leczenie pierwszego rzutu? 1) kortykosteroidy w wysokiej dawce (metylprednizolon 1g/dzień); 2) infliksymab jako terapia początkowa; 3) beta-blokery i inhibitory ACE; 4) kontynuacja pembrolizumabu z dokładnym monitorowaniem frakcji wyrzutowej lewej komory serca; 5) przerwanie stosowania pembrolizumabu. Prawidłowa odpowiedź to:
114
50-letnia kobieta z rakiem piersi HER2-dodatnim jest leczona trastuzumabem. Po 6 miesiącach jej LVEF spadła z 55% do 40%. Pacjentka pozostaje bezobjawowa. Jakie jest zalecane postępowanie zgodnie z ESC/PTK 2022?
115
Który z poniższych parametrów echokardiograficznych służy do wczesnego wykrywania kardiotoksyczności u pacjentów onkologicznych leczonych antracyklinami lub trastuzumabem?
116
Wskaż prawdziwe stwierdzenie/a: 1) do typowych zmian w EKG u kobiet w ciąży zalicza się: odchylenie osi w lewo, załamek Q i ujemny załamek T w III, ujemne załamki T w V1-V3; 2) o wyniku dodatnim próby wysiłkowej świadczy obniżenie ST poziome lub skośne do dołu o ≥1mm w odległości 60-80ms od punktu J; 3) w rozkojarzeniu przedsionkowo-komorowym częstotliwość rytmu przedsionków jest większa niż komór i jest to zaburzenie typowe dla VT; 4) podczas różnicowania pobudzenia nadkomorowego przewiedzionego z aberracją z komorowym, za komorowym przemawia brak przerwy wyrównawczej, a w przypadku widocznego przewodzenia wstecznego odstęp RP’ < 100ms. Prawidłowa odpowiedź to:
117
78-letni mężczyzna z ciężkim bezobjawowym zwężeniem zastawki aortalnej (AVA=0,7cm², średni gradient 45=mmHg) wymaga pilnej operacji niekardiochirurgicznej (naprawa złamania kości udowej, operacja o pośrednim ryzyku). LVEF=60%, nie ma omdleń ani niewydolności serca. Jakie jest zalecane postępowanie zgodnie z ESC 2022?
118
72-letni mężczyzna z migotaniem przedsionków (CHA2DS2-VA=4), przyjmujący apiksaban, ma zaplanowaną operację jelita grubego o wysokim ryzyku. HAS-BLED=2, a operacja wymaga przerwania antykoagulacji. Jakie powinno być postępowanie w okresie okołooperacyjnym?
119
65-letnia kobieta z nadciśnieniem tętniczym, bez rozpoznanej choroby wieńcowej ma zaplanowaną operację wymiany stawu biodrowego o pośrednim ryzyku. Nie przyjmuje beta-blokerów, a jej wynik RCRI wynosi 1. Jaka jest zalecana strategia dotycząca stosowania beta-blokerów w okresie okołooperacyjnym?
120
70-letni, bezobjawowy mężczyzna ze stabilną chorobą wieńcową (po PCI 2 lata temu) oczekuje na elektywną operację tętniaka aorty brzusznej. Przyjmuje ASA, atorwastatynę i metoprolol, a jego wydolność fizyczna wynosi 5 METs, bez dławicy. Jakie powinny zostać wykonane badania układu sercowo-naczyniowego?