Celem kontroli częstości akcji komór u pacjenta z kardiomiopatią i AF preferowane jest zastosowanie:
- β-blokera szczególnie w przypadku LVEF< 50%;
- digoksyny przy nietolerancji β-blokerów pod kontrolą stężenia we krwi, poniżej 1,5ng/ml;
- antagonistów wapnia nie-dihydropirydynowych, ale tylko u chorych z LVEF³50%;
- antagonistów wapnia nie-dihydropirydynowych u chorych z LVEF³40%;
- antagoniści wapnia nie-dihydropirydynowi nie powinni być stosowani w tej grupie ze względu na potencjalną hipotensję ortostatyczną.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychNiedyhydropirydynowe blokery kanału wapniowego można rozważyć w kardiomiopatii z AF dopiero od LVEF≥40%, ze względu na ich działanie inotropowo ujemne.
Pełne wyjaśnienie ›
W kontroli częstości rytmu komór u chorego z kardiomiopatią i migotaniem przedsionków preferuje się beta-bloker, szczególnie przy LVEF poniżej 50%, a niedyhydropirydynowe blokery kanału wapniowego można stosować u chorych z zachowaną funkcją skurczową, przy LVEF co najmniej 40%, ze względu na ich działanie inotropowo ujemne, niebezpieczne przy istotnie obniżonej frakcji wyrzutu.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące rozpoznawania i leczenia kardiomiopatii, 2023, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18