Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia różnych typów zapalenia osierdzia:
- zespół Dresslera rozwija się zwykle 1-2 tygodnie po rozległym bądź późno zrewaskularyzowanym zawale, a leczeniem pierwszego rzutu są wysokie dawki ASA;
- celem zapobiegania rozwojowi zespołu pokardiotomijnego należy rozważyć podawanie kolchicyny przez miesiąc po interwencjach kardiochirurgicznych;
- dominującym działaniem niepożądanym kolchicyny są bóle i zawroty głowy, które zwykle stanowią podstawę do odstawienia leku;
- w ropnym zapaleniu osierdzia przy sekwestracji treści ropnej można rozważyć doosierdziowe podanie leków fibrynolitycznych;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne w drugiej połowie ciąży (>20 Hbd) uchodzą za leki z wyboru w leczeniu ostrego zapalenia osierdzia u ciężarnej.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychKolchicyna po zabiegach kardiochirurgicznych zmniejsza ryzyko zespołu pokardiotomijnego, a jej najczęstszym działaniem niepożądanym są objawy żołądkowo-jelitowe, nie neurologiczne.
Pełne wyjaśnienie ›
Odpowiedź C jest prawidłowa. Zespół Dresslera rozwija się zwykle 1-2 tygodnie po rozległym lub późno zrewaskularyzowanym zawale i leczy się go w pierwszej linii wysokimi dawkami kwasu acetylosalicylowego, profilaktyczne podawanie kolchicyny przez miesiąc po zabiegach kardiochirurgicznych zmniejsza ryzyko zespołu pokardiotomijnego, a w ropnym zapaleniu osierdzia z sekwestracją treści ropnej można rozważyć doosierdziowe podanie leków fibrynolitycznych.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące chorób osierdzia, 2015, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18