Wskaż połączenie ksenobiotyk - właściwe badanie z zakresu biomonitoringu biologicznego: Czynnik:
- ołów nieorganiczny;
- związki fosforoorganiczne;
- anilina;
- kadm i jego związki;
- chlorek metylenu;
- styren. Badanie: a) kwas migdałowy w moczu; b) stężenie cynkoprotoporfiryny w erytrocytach; c) aktywność cholinesterazy krwinkowej; d) methemoglobina we krwi; e) stężenie beta2 mikroglobuliny w moczu; f) karboksyhemoglobina.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychKażdy ksenobiotyk ma swój wskaźnik: ołów — cynkoprotoporfiryna, fosforoorganiczne — cholinesteraza, anilina — methemoglobina, kadm — beta2-mikroglobulina, chlorek metylenu — karboksyhemoglobina, styren — kwas migdałowy.
Pełne wyjaśnienie ›
Prawidłowe połączenia to: ołów nieorganiczny — cynkoprotoporfiryna w erytrocytach (1b); związki fosforoorganiczne — aktywność cholinesterazy krwinkowej (2c); anilina — methemoglobina (3d); kadm — beta2-mikroglobulina w moczu jako wskaźnik uszkodzenia kanalików nerkowych (4e); chlorek metylenu — karboksyhemoglobina, bo jest metabolizowany do tlenku węgla (5f); styren — kwas migdałowy w moczu (6a).
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie medycyny pracy, CMKP, monitoring biologiczny narażenia na ksenobiotyki
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-14