Do gabinetu lekarza rodzinnego zgłasza się matka z 13-letnim synem z prośbą o wystawienie zwolnienia z zajęć wychowania fizycznego w szkole. Po zebraniu wywiadu i zbadaniu pacjenta okazało się, że chłopiec w ciągu ostatnich dwóch lat przybrał istotnie na masie ciała (obecnie waży 70 kg), spełniając kryterium otyłości. Prośba o wystawienie zwolnienia jest podyktowana wstydem przed przebieraniem się w szatni. Rodzina korzysta z poradnictwa dietetycznego, chłopiec jest pod opieką psychologa i uczęszcza na indywidualne zajęcia sportowe. Mimo tego, nie uzyskał do tej pory istotnej redukcji masy ciała. W tej sytuacji lekarza rodzinny:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychNastolatek z otyłością, u którego dieta i ruch nie działają, może dostać lek na otyłość już od 12. roku życia.
Pełne wyjaśnienie ›
U młodzieży z otyłością, u której interwencja behawioralna (dieta, aktywność fizyczna, wsparcie psychologiczne) prowadzona przez dłuższy czas nie przyniosła istotnej redukcji masy ciała, można rozważyć włączenie farmakoterapii otyłości już w wieku nastoletnim — dostępne leki (np. analogi GLP-1) mają rejestrację od 12. roku życia jako uzupełnienie zmiany stylu życia. Skoro chłopiec ma 13 lat i mimo kompleksowej opieki nie schudł, można taką terapię zaproponować od razu.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych z otyłością (Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości), 2022, farmakoterapia otyłości u dzieci i młodzieży
Draft: claude-sonnet 2026-09-09