Do lekarza rodzinnego zgłosiła się rodzina 84-letniego pacjenta z rozsianym rakiem drobnokomórkowym płuca. Na wizycie domowej pacjent w stanie ciężkim, wyniszczony, z ograniczonym kontaktem (przytomny, reaguje na głos, nie odpowiada na pytania), pojedyncze charczenia w czasie oddychania, niskie wartości saturacji (87-88%) oraz wysiłek oddechowy. W czasie osłuchiwania brak szmeru pęcherzykowego po lewej stronie. Chory od 2 dni przyjmuje niewiele płynów, połyka tylko stałe leki, od 4 dni nie je. Rodzina podaje, że stan pacjenta stopniowo pogarszał się w ostatnich tygodniach, a z wypisu wynika, że z uwagi na przebieg kliniczny oraz wielochorobowość, odstąpiono od dalszego leczenia przyczynowego. Bliscy pacjenta są świadomi stanu chorego, pragną, aby zgodnie z jego wolą, pozostał on w domu, ale martwią się faktem, że pacjent umrze z głodu i odwodnienia i proszą o interwencję oraz wsparcie. Jakie będzie optymalne postępowanie wobec tego pacjenta?
Pokaż Klucz bez odpowiadania
Wyjaśnienie
Wyjaśnienie jeszcze nie powstało dla tego pytania. Obowiązuje wyłącznie Klucz CEM.
Źródło pytania: CEM, cem.edu.pl/pytcem, pobrano 2026-08-21; dziedzina Medycyna rodzinna, sesja wiosna 2026, nr 75. Treść i klucz przytoczone dosłownie. CEM zastrzega, że mogą być nieaktualne względem bieżącej wiedzy medycznej.