61-letni pacjent po obustronnej nefrektomii 8 lat wcześniej z powodu dwuogniskowego raka nerki, po transplantacji nerki 6 miesięcy wcześniej został przyjęty na oddział transplantologii z powodu pogorszenia funkcji nerki przeszczepionej (wzrost kreatyniny z 90 µmol/l na 210 µmol/l) z towarzyszącym pogorszeniem kontroli ciśnienia tętniczego. W podtrzymującym leczeniu immunosupresyjnym stosowano takrolimus, ewerolimus, prednizon. W wykonanej biopsji nerki przeszczepionej stwierdzono m.in. cechy mikroangiopatii zakrzepowej (TMA) z zapaleniem mikrokrążenia (MVI) w postaci glomerulitis (g2) oraz peritubular capillaritis (ptc3). Oznaczone anty-HLA wykazały obecność przeciwciał swoistych dla dawcy (DSA). Wskaż optymalne postępowanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychOdrzucanie zależne od przeciwciał z mikroangiopatią wymaga usunięcia przeciwciał i silnej immunosupresji, a nie jej odstawienia.
Pełne wyjaśnienie ›
Mikroangiopatia zakrzepowa z zapaleniem mikrokrążenia (g2, ptc3) i przeciwciałami DSA to aktywne odrzucanie zależne od przeciwciał. Leczy się je, intensyfikując podstawową immunosupresję, pulsami glikokortykosteroidów, plazmaferezami, IVIG, a przy mikroangiopatii zakrzepowej można rozważyć blokadę C5 (ekulizumab).
Dlaczego nieKlasyfikacja Banff odrzucania przeszczepu nerki, aktywne odrzucanie zależne od przeciwciał: g, ptc, DSA · Program specjalizacji w dziedzinie nefrologii (CMKP), leczenie odrzucania humoralnego po przeszczepieniu nerki
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-10