Noworodka płci męskiej urodzonego w 29. tygodniu ciąży (masa urodzeniowa 850 g, Apgar 6/6/7/7, bez matczynej steroidoterapii prenatalnej) ustabilizowano na bloku porodowym na nCPAP+NV z FiO2 0,35. Po przyjęciu do OION w 1 godzinie życia otrzymał surfaktant. Po podaży obserwowano poprawę kliniczną (brak wysiłku oddechowego) oraz zmniejszenie zapotrzebowania na tlen do FiO2 0,25. W 3 godzinie życia ponownie zaobserwowano narastanie wysiłku oddechowego oraz wzrost zapotrzebowania na tlen do FiO2 0,6. Wykluczono przyczyny zewnętrzne pogorszenia (awarię sprzętu lub układu oddechowego). Wskaż najbardziej właściwe postępowanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychGdy wcześniak po surfaktancie nagle się pogarsza, najpierw wyklucz odmę opłucnową.
Pełne wyjaśnienie ›
Wcześniak po podaniu surfaktantu poprawił się, a po 2 godzinach nagle pogorszył się (wzrost FiO2 z 0,25 do 0,6) mimo wykluczenia awarii sprzętu. Nagłe pogorszenie po poprawie wymaga wykluczenia odmy opłucnowej metodą USG lub RTG, zanim podejmie się decyzję o intubacji lub kolejnych dawkach surfaktantu.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neonatologii, CMKP, powikłania po podaniu surfaktantu u wcześniaków: odma opłucnowa
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-14