Noworodek urodzony w 41+5 hbd drogami i siłami natury, podczas porodu odpłynął gęsty, zielony płyn owodniowy. Pacjent wymagał krótkiej wentylacji dodatnim ciśnieniem po urodzeniu. W 2. godzinie życia zaobserwowano narastający wysiłek oddechowy, zastosowano wsparcie nCPAP. W badaniu - tachypnoe 80/min, wciąganie międzyżebrzy, saturacja 86% mimo podaży tlenu 60%. RTG klatki piersiowej - nieregularne, plamiste zagęszczenia z obszarami rozdęcia płuc. W badaniu gazometrycznym PaO₂ 48 mmHg, PaCO₂ 55 mmHg. Który mechanizm patofizjologiczny w największym stopniu odpowiada za ciężką hipoksemię u tego pacjenta?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychW aspiracji smółki surfaktant jest nie tyle brakujący, co zniszczony i zablokowany przez smółkę.
Pełne wyjaśnienie ›
U donoszonego noworodka z gęstym, zielonym płynem owodniowym, wymagającego wentylacji po porodzie, z nieregularnymi plamistymi zagęszczeniami i rozdęciem płuc w RTG rozpoznaje się zespół aspiracji smółki. Smółka wywołuje chemiczne zapalenie płuc i inaktywuje surfaktant, a częściowa niedrożność dróg oddechowych daje na przemian niedodmę i rozdęcie. Powstały przeciek śródpłucny i niedopasowanie wentylacji do perfuzji tłumaczą ciężką hipoksemię.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neonatologii, CMKP, zespół aspiracji smółki, patofizjologia
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-14