W różnicowaniu zespołu Landaua-Kleffnera (LKS) z autyzmem dziecięcym (ASD) uznaje się:
- szczyt zachorowania na LKS to 5.-7. r.ż., podczas gdy objawy ASD są widoczne w pierwszych latach życia dziecka;
- w zespole LKS afazja jest konsekwencją nabytej agnozji słuchowej, w ASD zaburzenia komunikacji są problemem neurorozwojowym;
- zarówno zespół LKS jak ASD występuje głównie u chłopców;
- w zespole LKS występują napady toniczno-kloniczne, w ASD nie obserwuje się napadów padaczkowych;
- pacjenci z LKS mogą prezentować objawy nadpobudliwości psychoruchowej, których nie obserwuje się u pacjentów z ASD.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychRóżnicując LKS z autyzmem, zestawia się wiek początku (5.-7. rok życia wobec pierwszych lat) i mechanizm zaburzeń mowy (nabyta agnozja słuchowa wobec zaburzenia neurorozwojowego).
Pełne wyjaśnienie ›
W różnicowaniu zespołu Landaua-Kleffnera z autyzmem liczy się to, co się różni: szczyt zachorowania na LKS przypada na wiek wczesnoszkolny, a objawy ASD są widoczne w pierwszych latach życia (1), a afazja w LKS jest nabyta wskutek agnozji słuchowej, w ASD zaburzenia komunikacji mają charakter neurorozwojowy (2). Stwierdzenia 3, 4 i 5 nie różnicują obu zespołów.
Dlaczego nieILAE classification and definition of epilepsy syndromes with onset in childhood, 2022, Zespoły padaczkowe o początku w wieku dziecięcym · Program specjalizacji w dziedzinie neurologii dziecięcej (CMKP), Zakres wiedzy z neurologii dziecięcej w programie specjalizacji
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09