Niektóre leki przeciwnapadowe mogą indukować napady padaczkowe miokloniczne i pogarszać efekty leczenia padaczki. Do tych leków nie należy:
- karbamazepina;
- gabapentyna;
- lamotrygina;
- benzodiazepiny;
- fenytoina;
- tiagabina;
- wigabatryna;
- topiramat;
- lewetyracetam.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychMioklonie zwykle łagodzą benzodiazepiny, topiramat i lewetyracetam, a karbamazepina, fenytoina, tiagabina i wigabatryna mogą je pogorszyć.
Pełne wyjaśnienie ›
Karbamazepina, gabapentyna, lamotrygina, fenytoina, tiagabina i wigabatryna mogą nasilać lub wyzwalać napady miokloniczne, zwłaszcza w padaczkach uogólnionych. Benzodiazepiny, topiramat i lewetyracetam należą natomiast do leków, które stosuje się w napadach mioklonicznych, więc nie pogarszają ich przebiegu.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neurologii dziecięcej (CMKP), leki przeciwpadaczkowe nasilające napady miokloniczne
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09