13-letni chłopiec został skierowany do poradni neurologicznej z powodu postępujących od roku trudności z pisaniem, drżenia rąk oraz pogorszenia wyników w nauce. Rodzice zauważyli również zmiany w zachowaniu - nadmierną drażliwość i impulsywność. W badaniu neurologicznym stwierdza się drżenie zamiarowe kończyn górnych, dystonię, dyzartrię oraz wzmożone napięcie mięśniowe typu plastic rigidity. Badanie w lampie szczelinowej ujawnia złocisto-brązowe przebarwienie na obwodzie rogówki obustronnie. Który zestaw wyników badań laboratoryjnych jest najbardziej zgodny z rozpoznaniem?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychW chorobie Wilsona ceruloplazmina jest niska, a miedź w moczu wysoka.
Pełne wyjaśnienie ›
Zaburzenia ruchowe (dystonia, drżenie zamiarowe, sztywność), zmiany zachowania i pierścień Kaysera-Fleischera u 13-latka wskazują na chorobę Wilsona. Typowy wynik to niskie stężenie ceruloplazminy, niskie całkowite stężenie miedzi w surowicy (bo miedź związana z ceruloplazminą jest zmniejszona) i znacznie zwiększone wydalanie miedzi z moczem, czemu odpowiada zestaw B.
Dlaczego nieWytyczne EASL dotyczące choroby Wilsona, 2012, ceruloplazmina i miedź w diagnostyce
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09