Wskaż najwłaściwsze stwierdzenia charakteryzujące późne dyskinezy polekowe:
- mogą wystąpić po stosowaniu arypiprazolu, cynaryzyny, kwetiapiny;
- czynnikami ryzyka ich wystąpienia mogą być częste zmiany dawkowania neuroleptyków oraz starszy wiek i płeć żeńska;
- najlepsze efekty w leczeniu późnych dyskinez oromandibularnych uzyskuje się po zastosowaniu deutetrabenazyny i walbenazyny;
- lekiem z wyboru w leczeniu późnych dyskinez pląsawiczych jest amantadyna;
- do późnych dyskinez nie zalicza się takich objawów jak dystonia i akatyzja;
- w różnicowaniu należy brać pod uwagę stereotypowe ruchy oromandibularne w chorobie Huntingtona, czy neuroakantocytozie;
- pierwszym postępowaniem winno być zmniejszenie dawki lub zamiana neuroleptyku na inny.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychW leczeniu późnych dyskinez oromandibularnych najskuteczniejsze są inhibitory VMAT2, a pierwszym krokiem pozostaje redukcja dawki lub zamiana neuroleptyku.
Pełne wyjaśnienie ›
Prawdziwe są stwierdzenia, że czynnikami ryzyka późnych dyskinez są częste zmiany dawkowania neuroleptyków, starszy wiek i płeć żeńska, że w leczeniu późnych dyskinez oromandibularnych najlepsze efekty daje zastosowanie inhibitorów VMAT2, takich jak deutetrabenazyna i walbenazyna, że w różnicowaniu należy uwzględnić stereotypowe ruchy oromandibularne w chorobie Huntingtona i neuroakantocytozie, oraz że pierwszym krokiem postępowania jest zmniejszenie dawki lub zamiana neuroleptyku.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neurologii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-22