Współwystępowanie ataksji z parkinsonizmem, dysautonomią i zaburzeniami zachowania snu fazy REM wskazuje najczęściej na zanik wieloukładowy (MSA). Należy jednak pamiętać, że taki obraz kliniczny może również występować w przebiegu zaniku rdzeniowo-móżdżkowego (SCA). W którym z typów zaniku rdzeniowo-móżdżkowego występujących w Polsce, obraz kliniczny jest najbardziej zbliżony do MSA?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychObraz kliniczny SCA3 bywa najtrudniejszy do odróżnienia od zaniku wieloukładowego.
Pełne wyjaśnienie ›
Spośród typów zaniku rdzeniowo-móżdżkowego występujących w Polsce obraz kliniczny SCA3, czyli choroby Machado-Josepha, najczęściej łączy ataksję móżdżkową z zespołem parkinsonowskim, dysautonomią i zaburzeniami zachowania w fazie snu REM, co czyni go najbardziej zbliżonym fenotypowo do zaniku wieloukładowego. Odróżnienie wymaga analizy genetycznej, ponieważ obraz kliniczny bywa trudny do jednoznacznego rozróżnienia wyłącznie na podstawie objawów.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neurologii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-22