75-letnia pacjentka zauważyła postępującą od kilkunastu, z nasileniem od kliku miesięcy uogólnioną sztywność, spowolnienie, problemy z chodzeniem oraz bolesne wykręcanie palców lewej ręki z ich przymusowym ustawianiem w przeproście oraz bolesne wykręcanie lewej stopy, szczególnie w zakresie palców, a także problemy z posługiwaniem się lewą ręką (np. podczas zapinania guzików). Z powodu przeprostu palców lewej ręki (szczególnie IV i V) była diagnozowana ortopedycznie, nie stwierdzono przyczyn ortopedycznych. Pacjentka miała też wrażenie pieczenia skóry w obrębie karku promieniujące wzdłuż kręgosłupa oraz przeczulicę szczególnie w obrębie stóp. Zauważyła również postępujące problemy z pamięcią świeżą oraz częste potykanie się. Na oddziale reumatologicznym wykluczono przyczyny reumatologiczne dolegliwości. Rok temu przebyła operację oponiaka prawego skrzydła mniejszego kości klinowej z plastyką ubytku kości. W badaniu neurologicznym stwierdzono z odchyleń: spowolnienie psychoruchowe, mowa nieco niewyraźna ściszona, sztywność osiową, twarz hipomimiczna, siła mięśniowa kończyn górnych i dolnych dystalnie obniżona symetrycznie 4/5, napięcie wzmożone w lkg typu pozapiramidowego, palce lewej ręki w ułożeniu dystonicznym (w przeproście bolesnym dla chorej), dysdiadochokineza l>>p, bradykinezja l>p, brak OA. Podczas badania zgłaszała bolesny skurcz w palcach lewej stopy, problemy z zainicjowaniem wstawania z łóżka, wymagała podparcia, próba Romberga nieco chwiejna, chód magnetyczny, drobnymi kroczkami, bez współruchów kkg, tendencja do propulsji. W badaniu MRI głowy z kontrastem uwidoczniono drobne niezbyt liczne zmiany o charakterze naczyniopochodnym oraz niewielki zanik okolicy ciemieniowej. W badaniu neuropsychologicznym nieznaczne, uogólnione obniżenie funkcjonowania poznawczego pacjentki na podłożu zmian organicznych OUN z dominującymi trudnościami w obszarze funkcji wykonawczych, procesów wzrokowo-przestrzennych oraz praksji, przy wyraźnym spowolnieniu psychoruchowym. Po zastosowaniu lewodopy do dawki 50 mg uzyskano niewielką poprawę w zakresie sztywności osiowej. Które badanie dodatkowe byłoby najważniejsze w tym momencie?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychAsymetryczna hipoperfuzja w SPECT-HMPAO wspiera rozpoznanie zespołu korowo-podstawnego.
Pełne wyjaśnienie ›
Obraz asymetrycznej dystonii kończyn, apraksji, zaburzeń czucia korowego, spowolnienia psychoruchowego oraz słabej odpowiedzi na lewodopę u chorej po przebytej kraniotomii odpowiada zespołowi korowo-podstawnemu. W jego diagnostyce różnicowej przydatne jest badanie perfuzyjne SPECT ze znacznikiem HMPAO, które uwidacznia asymetryczną hipoperfuzję kory płata czołowo-ciemieniowego, pomocną w potwierdzeniu tego rozpoznania.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neurologii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-22