Ryzyko związane z nieopanowanymi napadami padaczkowymi podczas ciąży jest większe niż ryzyko teratogenne w przypadku większości leków przeciwpadaczkowych, z wyjątkiem:
- kwasu walproinowego;
- lamotryginy;
- karbamazepiny;
- lewetyracetamu;
- topiramatu.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychKwas walproinowy i topiramat wyróżniają się na tle innych leków przeciwpadaczkowych szczególnie wysokim ryzykiem teratogennym.
Pełne wyjaśnienie ›
Kwas walproinowy i topiramat wyróżniają się wśród leków przeciwpadaczkowych szczególnie wysokim ryzykiem teratogennym - walproinian zwiększa ryzyko wad cewy nerwowej i zaburzeń neurorozwojowych, a topiramat wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozszczepu wargi i podniebienia oraz niższą masą urodzeniową. W ich przypadku ryzyko teratogenne może przewyższać korzyści wynikające z kontroli napadów, w przeciwieństwie do większości pozostałych leków, takich jak lamotrygina czy lewetyracetam, uznawanych za relatywnie bezpieczniejsze w ciąży.
Dlaczego nieManagement issues for women with epilepsy - focus on pregnancy (practice guideline update), 2009, AAN/AES Practice Guideline, Neurology
Draft: claude-sonnet 2026-09-22